Ελλάδα – ΗΠΑ 101-95: Η Σαϊτάμα που ανάγκασε την Αμερική να ξαναμάθει μπάσκετ

Παρασκευή 1η Σεπτεμβρίου 2006. Σαϊτάμα της Ιαπωνίας. Πρωί στην Ελλάδα και ολόκληρη η χώρα μπροστά στις τηλεοράσεις για έναν ημιτελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος που έμοιαζε να έχει ξεκάθαρο φαβορί.

Από τη μία η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ελλάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη. Από την άλλη μία Team USA γεμάτη NBA: ΛεΜρόν Τζέιμς, Ντουέιν Γουέιντ, Καρμέλο Άντονι, Κρις Πολ, Κρις Μπος, Ντουάιτ Χάουαρντ.

Και οι δύο ομάδες έφτασαν αήττητες στον ημιτελικό. Μόνο που η Ελλάδα δεν μπήκε ποτέ στο γήπεδο για να θαυμάσει τα ονόματα απέναντί της.

Οι Αμερικανοί προηγήθηκαν 20-14 στην πρώτη περίοδο και έφτασαν μέχρι το 33-21. Εκεί άρχισε το ελληνικό μπασκετικό μάθημα.

Ο Θοδωρής Παπαλουκάς διάβαζε την άμυνα πριν αυτή προλάβει να αντιδράσει. Ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης έμπαινε με δύναμη στο pick-and-roll και οι Αμερικανοί δεν μπορούσαν να αποφασίσουν αν θα αλλάξουν, αν θα βοηθήσουν ή αν θα μείνουν στον χειριστή.

Το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν βασανιστικό για την Team USA: η Ελλάδα χτυπούσε ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο.

Ο Σχορτσανίτης πέτυχε 14 πόντους σε μόλις 17 λεπτά. Ο Παπαλουκάς τελείωσε με 8 πόντους και 12 ασίστ. Ο Βασίλης Σπανούλης ήταν πρώτος σκόρερ της Εθνικής με 22, ο Μιχάλης Κακιούζης πρόσθεσε 15 και ο Δημήτρης Διαμαντίδης 12.

Η Ελλάδα γύρισε το παιχνίδι, πήγε στα αποδυτήρια μπροστά με 45-41 και στην τρίτη περίοδο έκανε κάτι που έμοιαζε αδιανόητο: έβαλε 32 πόντους στην ομάδα των καλύτερων Αμερικανών NBAers και έκλεισε το δεκάλεπτο στο 77-65.

Σούταρε συνολικά με 63% εντός παιδιάς, απέναντι στο 50% των ΗΠΑ, ενώ περιόρισε τα λάθη της στα 12 παρά την αθλητικότητα και την πίεση των Αμερικανών. Ο Καρμέλο Άντονι έβαλε 27 πόντους, όμως ούτε αυτό έφτανε.

Οι ΗΠΑ πλησίασαν στο 95-91 στα τελευταία δευτερόλεπτα. Η Ελλάδα δεν λύγισε.

101-95.

Τελικός Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Και μία από τις μεγαλύτερες μπασκετικές σφαλιάρες που έχει δεχθεί ποτέ η Αμερική.

Η Σαϊτάμα δεν ξεκίνησε την αμερικανική επανάσταση – Την έκανε μονόδρομο

Εδώ βρίσκεται και η ιστορική λεπτομέρεια που συχνά χάνεται.

Η Team USA είχε αρχίσει να αλλάζει πριν χάσει από την Ελλάδα.

Το σοκ του Παγκοσμίου του 2002 και κυρίως το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 είχαν ήδη αναγκάσει την USA Basketball να αντιδράσει. Τον Απρίλιο του 2005 ο Τζέρι Κολάντζελο ανέλαβε τον πλήρη σχεδιασμό της Εθνικής και λίγους μήνες αργότερα έδωσε την ομάδα στον Μάικ Σιζέφσκι.

Οι Αμερικανοί πίστευαν ότι είχαν διορθώσει το πρόβλημα.

Η Ελλάδα τούς απέδειξε ότι όχι.

Δεν έφτανε να συγκεντρώσεις δώδεκα σπουδαίους NBAers. Το διεθνές μπάσκετ απαιτούσε συνέχεια, συγκεκριμένους ρόλους, καλύτερη προετοιμασία, άμυνα στο pick-and-roll, παίκτες που αποδέχονταν ότι δεν θα είναι όλοι πρωταγωνιστές και κυρίως σεβασμό στον αντίπαλο.

Ο ίδιος ο Σιζέφσκι είπε μετά τον ημιτελικό ότι οι ΗΠΑ έπρεπε να μάθουν καλύτερα το διεθνές παιχνίδι. Χρόνια αργότερα χαρακτήρισε εκείνη την ήττα από την Ελλάδα τη χειρότερη της προπονητικής του καριέρας με την Εθνική. Ο Κολάντζελο πήγε ακόμη παραπέρα: τη χαρακτήρισε «ευλογία μεταμφιεσμένη», επειδή υποχρέωσε όλο το πρόγραμμα να καταλάβει τι του έλειπε.

Το 2007 προστέθηκε ο Κόμπι Μπράιαντ. Οι ΗΠΑ πέρασαν αήττητες από το FIBA Americas, διέλυσαν την Αργεντινή 118-81 στον τελικό και πήγαν στο Πεκίνο αποφασισμένες να πάρουν πίσω το χρυσό.

Στις 14 Αυγούστου 2008 ξαναβρήκαν μπροστά τους την Ελλάδα.

Αυτή τη φορά το παιχνίδι είχε μελετηθεί διαφορετικά. Οι ΗΠΑ νίκησαν 92-69 και λίγες ημέρες αργότερα επικράτησαν 118-107 της Ισπανίας στον τελικό, επιστρέφοντας στην κορυφή των Ολυμπιακών Αγώνων ως η περίφημη Redeem Team.

Γι’ αυτό το 101-95 δεν είναι μόνο μια υπέροχη ελληνική ανάμνηση.

Η αμερικανική μηχανή είχε ήδη αρχίσει να επισκευάζεται. Η Ελλάδα ήταν εκείνη που, μπροστά σε όλο τον μπασκετικό πλανήτη, της έδειξε ότι η δουλειά δεν είχε τελειώσει.

Και είκοσι χρόνια αργότερα, ακόμη και οι ίδιοι οι Αμερικανοί θυμούνται εκείνο το πρωινό στη Σαϊτάμα ως μέρος της ιστορίας που οδήγησε στη Redeem Team.

Για εμάς το αποτέλεσμα έμεινε πολύ πιο απλό.

Ελλάδα 101. ΗΠΑ 95.

Και τα μεγαλύτερα ονόματα του NBA να ψάχνουν ακόμη πώς σταματάει το pick-and-roll του Παπαλουκά.