Πανελλήνιες: Πότε βγαίνουν οι βαθμολογίες και τι πρέπει να προσέξουν οι υποψήφιοι στο μηχανογραφικό
Ο κ. Ζαμπέλης εξήγησε πότε αναμένονται οι βαθμολογίες στις Πανελλαδικές και γιατί το μηχανογραφικό πρέπει να γίνει με βάση την επιθυμία, όχι τις περσινές βάσεις.
Η αγωνία των υποψηφίων μπαίνει σιγά-σιγά στην τελική της ευθεία. Τα γραπτά διορθώνονται, οι πρώτες εκτιμήσεις για τις βάσεις έχουν ήδη αρχίσει να κυκλοφορούν και χιλιάδες παιδιά ετοιμάζονται για το επόμενο μεγάλο βήμα: τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού.
Ο μαθηματικός και εκπαιδευτικός αναλυτής, κ. Ζαμπέλης, εξήγησε ότι μετά από κάθε μάθημα ξεκινά η δοκιματική διόρθωση και στη συνέχεια η κανονική. Αυτές τις ημέρες ολοκληρώνεται περίπου η διόρθωση στη Νεοελληνική Γλώσσα, ενώ έχει ξεκινήσει και η διόρθωση στα τελευταία μαθήματα των Γενικών Λυκείων, δηλαδή στην Ιστορία, τη Φυσική και την Οικονομία.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, οι βαθμολογίες των γενικών μαθημάτων αναμένεται να ανακοινωθούν, εκτός απροόπτου, την Παρασκευή 26 Ιουνίου. Τα ειδικά μαθήματα αναμένεται να ακολουθήσουν στις 4 με 5 Ιουλίου, ενώ γύρω στις 7 Ιουλίου εκτιμάται ότι θα ανοίξει το μηχανογραφικό. Οι υποψήφιοι θα έχουν περίπου δέκα ημέρες, μέχρι τις 17 Ιουλίου, για να το συμπληρώσουν, με τα τελικά αποτελέσματα εισαγωγής να ενδέχεται να ανακοινωθούν στις 24 Ιουλίου.
Το κρίσιμο όμως δεν είναι μόνο πότε θα βγουν οι βαθμοί. Είναι τι θα κάνουν οι υποψήφιοι μετά. Γιατί οι Πανελλήνιες δεν τελειώνουν στο τελευταίο γραπτό. Ούτε καν στην ανακοίνωση των μορίων. Τελειώνουν πραγματικά όταν ο μαθητής συμπληρώσει σωστά το μηχανογραφικό του.
Και εκεί κρύβονται πολλές παγίδες. Ο κ. Ζαμπέλης ήταν ξεκάθαρος: το μηχανογραφικό δεν γίνεται με βάση τις περσινές βάσεις, ούτε με φήμες, ούτε με εκτιμήσεις από Facebook και TikTok. Οι βάσεις μπορεί να ανέβουν, να πέσουν, να αλλάξουν απρόβλεπτα. Το μηχανογραφικό πρέπει να είναι μια φθίνουσα σειρά πραγματικής επιθυμίας.
Με απλά λόγια, ο υποψήφιος πρέπει να δηλώσει πρώτα τις σχολές που θέλει πραγματικά. Όχι αυτές που θέλει ο πατέρας, η μητέρα, ο θείος ή ο γείτονας. Εκείνος θα σπουδάσει, όχι οι άλλοι. Γι’ αυτό χρειάζεται να κοιτάξει προσεκτικά τα προγράμματα σπουδών, τα μαθήματα, τα μεταπτυχιακά και τις δυνατότητες που ανοίγει κάθε τμήμα στην αγορά εργασίας.
Το δεύτερο μεγάλο κριτήριο είναι η οικονομική δυνατότητα της οικογένειας. Αφού το παιδί δει τι πραγματικά του αρέσει, πρέπει να γίνει μια ειλικρινής συζήτηση στο σπίτι. Μπορεί η οικογένεια να στηρίξει σπουδές σε άλλη πόλη; Υπάρχει πιθανότητα μετεγγραφής; Ή πρέπει να αναζητηθεί σχολή κοντά στον τόπο κατοικίας;
Αυτός ο ρεαλισμός δεν ακυρώνει το όνειρο. Το προστατεύει από μια λάθος επιλογή που μπορεί να γίνει βάρος.
Ο εκπαιδευτικός αναλυτής τόνισε επίσης ότι πολλά παιδιά επιλέγουν κατεύθυνση όχι επειδή ξέρουν τι θέλουν, αλλά επειδή θέλουν να αποφύγουν κάτι, όπως τα μαθηματικά. Έτσι όμως μπαίνουν σε ένα πεδίο χωρίς να έχουν ξεκαθαρίσει τι πραγματικά τα ενδιαφέρει.
Γι’ αυτό η σωστή καθοδήγηση είναι απαραίτητη. Από το σχολείο, από εξειδικευμένους καθηγητές, από το φροντιστήριο ή ακόμη και από πιστοποιημένο σύμβουλο επαγγελματικού προσανατολισμού.
Το 50% είναι η προσπάθεια στις Πανελλήνιες. Το άλλο 50% είναι το σωστό μηχανογραφικό. Γιατί μετά από τόσο κόπο, το χειρότερο θα ήταν ένα παιδί να χαθεί όχι επειδή δεν διάβασε, αλλά επειδή δεν δήλωσε σωστά αυτό που πραγματικά ήθελε.
