Έπαιρνε 100.000 για κάθε ομιλία μετά τους δίδυμους πύργους. Σήμερα κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του.

Κανείς δεν είχε φανταστεί ότι ο Ρούντι Τζουλιάνι, ο “δήμαρχος της Αμερικής” όπως τον αποκαλούσαν το 2001, θα κατέληγε μια μέρα να βγάζει τη γραβάτα για να μπει στο δικαστήριο όχι ως ήρωας, αλλά ως κατηγορούμενος. Την επομένη των Δίδυμων Πύργων, η δημοτικότητά του άγγιζε τα ύψη. Κάθε του λέξη, κάθε του εμφάνιση, κάθε του ανάσα είχε αξία. Και οι ομιλίες του; Από 100.000 δολάρια και πάνω. Ήταν ο πιο περιζήτητος ομιλητής στον κόσμο.

Μετά την αποχώρησή του από το δημαρχείο της Νέας Υόρκης, μπήκε στα γραφεία των πιο ακριβοπληρωμένων συμβούλων. Εταιρείες τον καλούσαν να τους «διδάξει» ηγεσία και διαχείριση κρίσεων. Διεθνείς οργανισμοί, ακόμα και κυβερνήσεις, πλήρωναν περιουσίες για λίγα λεπτά μαζί του. Ό,τι άγγιζε, το έκανε χρυσό. Μέχρι που άρχισε να το καίει.

Η συνεργασία του με τον Τραμπ τον ξαναέβαλε στο προσκήνιο. Όχι όμως ως ηγέτη, αλλά ως νομικό σύμβουλο, κατηγορούμενο, ερευνούμενο, και τελικά ως άνθρωπο που η κοινή γνώμη ήθελε να ξεχάσει. Βίντεο που τον δείχνουν να σκοντάφτει, να ιδρώνει, να φωνάζει ακατάληπτα ή να φέρνει "αποδείξεις" χωρίς στοιχεία έγιναν viral. Κανείς δεν γελούσε με το σύστημα. Όλοι γελούσαν με τον ίδιο.

Σήμερα ο Τζουλιάνι χρωστάει εκατομμύρια. Τα δικαστικά του έξοδα τον έχουν γονατίσει. Απολύθηκε από μέσα ενημέρωσης που κάποτε τον προσκυνούσαν. Πλέον παλεύει να μην χάσει ούτε το διαμέρισμά του. Μάλιστα, σε πρόσφατες ακροάσεις δήλωσε ότι «δεν έχει να πληρώσει». Η εικόνα ενός πάλαι ποτέ πανίσχυρου άντρα, που ζητά οικονομική βοήθεια για να επιβιώσει, δεν είναι απλώς συγκλονιστική. Είναι το απόλυτο σύμβολο πτώσης.

Ο ίδιος συνεχίζει να εμφανίζεται. Σταθμοί που κάποτε τον ανέδειξαν, τώρα τον καλούν σαν καρικατούρα του εαυτού του. Κάποτε μιλούσε ως σωτήρας της Νέας Υόρκης. Σήμερα μιλάει για να σωθεί ο ίδιος. Οι δικηγόροι του, οι συνεργάτες του, ακόμα και ο πρώην πρόεδρός του, απομακρύνονται. Είναι μόνος, περιμένει δίκες, πληρώνει χρέη και αναρωτιέται αν άξιζε να τα βάλει όλα στο τραπέζι για μια δεύτερη πράξη στη σκηνή της εξουσίας.

Και όμως, υπήρξε το πρόσωπο της ηρωικής ηγεσίας μετά τη χειρότερη μέρα στην ιστορία της Αμερικής. Σήμερα, οι ίδιοι δρόμοι που κάποτε τον τίμησαν, δεν γυρνούν καν να τον κοιτάξουν.