Πάνω από 200 νεκροί βρίσκονται ακόμα στο Έβερεστ. Και κανείς δεν μπορεί να τους κατεβάσει.
Πάνω από 200 πτώματα βρίσκονται ακόμα στο Έβερεστ. Δεν είναι μακάβρια στατιστικά.
Το Έβερεστ είναι το ψηλότερο βουνό στη Γη. Αλλά για πολλούς είναι και το τελευταίο μέρος που θα πατήσουν ποτέ. Από την πρώτη επιτυχημένη ανάβαση το 1953, πάνω από 340 άνθρωποι έχουν πεθάνει προσπαθώντας να φτάσουν στην κορυφή. Και από αυτούς, οι περισσότεροι δεν γύρισαν ποτέ πίσω.
Οι αριθμοί σοκάρουν. Περισσότερα από 200 πτώματα βρίσκονται ακόμα διάσπαρτα στις παγωμένες πλαγιές του βουνού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα σώματα είναι τόσο γνωστά στους ορειβάτες που έχουν πάρει και παρατσούκλια. Όπως ο «Green Boots», ένα πτώμα με πράσινες μπότες που έγινε σημείο αναφοράς στη διαδρομή προς την κορυφή.
Η αφαίρεση ενός πτώματος από το Έβερεστ είναι σχεδόν αδύνατη. Το υψόμετρο πάνω από τα 8.000 μέτρα ονομάζεται «ζώνη θανάτου». Εκεί, ο αέρας είναι τόσο αραιός που κάθε βήμα μοιάζει με τρέξιμο μαραθωνίου χωρίς οξυγόνο. Το να κατεβάσει κάποιος έναν νεκρό, που μπορεί να ζυγίζει πάνω από 100 κιλά με τον εξοπλισμό, είναι κίνδυνος ζωής.
Πολλά από αυτά τα πτώματα είναι παγωμένα και διατηρημένα σχεδόν ανέπαφα. Δεν αποσυντίθενται. Μένουν εκεί, καρφωμένα στο χιόνι, σαν μακάβριες υπενθυμίσεις. Και με τον πάγο να κινείται αργά, μερικά πτώματα χάνονται κάτω από χιονοστιβάδες και ξαναεμφανίζονται χρόνια μετά.
Η παρουσία τους δεν είναι μόνο σωματικά δύσκολη. Είναι και ψυχολογική πίεση για τους ζωντανούς. Φαντάσου να ανεβαίνεις σε ένα σημείο του πλανήτη που θεωρείται το όριο της ανθρώπινης αντοχής, και δίπλα σου να βρίσκεται ένα άψυχο σώμα, μερικές φορές ακόμα δεμένο σε σχοινί, σε στάση αναρρίχησης.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν παρακαλέσει να μην ανασυρθούν ποτέ. Να μείνουν εκεί, εκεί που πάλεψαν για να φτάσουν. Να είναι μέρος του βουνού, για πάντα. Άλλοι, όμως, ζητούν να κατεβούν, να ταφούν, να βρουν ειρήνη. Και οι οικογένειες περιμένουν.
Το Έβερεστ δεν είναι απλώς μια κορυφή. Είναι και ένα παγωμένο νεκροταφείο. Κάθε ανάβαση κουβαλάει όχι μόνο οξυγόνο, προμήθειες και αποφασιστικότητα, αλλά και τη γνώση ότι ίσως δεν θα γυρίσεις. Κι αν δεν γυρίσεις, θα μείνεις εκεί πάνω. Σιωπηλός. Και θα σε βλέπουν όλοι όσοι έρχονται μετά.
