Στην αρχή δεν λεγόταν ολόκληρος ο Παρθενώνας Παρθενώνας αλλά μόνο ένα δωμάτιό του

Ο Παρθενώνας, το εμβληματικό μνημείο της Ακρόπολης, δεν είχε πάντα την ονομασία με την οποία είναι γνωστός σήμερα. Η λέξη “παρθενών” στην αρχαία ελληνική σήμαινε το δωμάτιο μιας ανύπαντρης γυναίκας σε μια κατοικία. Στην περίπτωση του Παρθενώνα, φαίνεται ότι αρχικά ο όρος χρησιμοποιήθηκε για ένα συγκεκριμένο δωμάτιο του ναού. Υπάρχει συζήτηση μεταξύ των μελετητών σχετικά με το ποιο δωμάτιο ήταν αυτό και πώς απέκτησε την ονομασία του. Το Ελληνο-Αγγλικό λεξικό των Λίντελ-Σκοτ-Τζόουνς αναφέρει ότι αυτό το δωμάτιο βρισκόταν στο δυτικό σηκό του Παρθενώνα. Μια θεωρία υποστηρίζει ότι ο Παρθενώνας ήταν ο χώρος όπου τα αρρηφόρια, μια ομάδα τεσσάρων κοριτσιών που επιλέγονταν κάθε χρόνο για να υπηρετήσουν την πόλη, ύφαιναν το πέπλο που παρουσιάζονταν στην Αθηνά κατά τη διάρκεια των Παναθηναίων. Άλλη άποψη προτείνει ότι η ονομασία του ναού προέρχεται από τις παρθένες, των οποίων η θυσία εξασφάλισε την ασφάλεια της πόλης.

Η πρώτη πηγή στην οποία ολόκληρο το κτίριο χαρακτηρίζεται ως Παρθενώνας είναι κείμενο του ρήτορα Δημοσθένη, του 4ου αιώνα π.Χ. Σε έγγραφα του 5ου αιώνα π.Χ., το κτίσμα αναφερόταν ως “ο ναός”. Οι αρχιτέκτονες Ικτίνος και Καλλικράτης φαίνεται πως αναφέρονταν στο κτίριο με την ονομασία “Εκατόμπεδος” στη χαμένη τους πραγματεία για την Αθηναϊκή αρχιτεκτονική. Κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα και έπειτα, το κτίριο αναφέρεται ως “Εκατόμπεδος” ή “Εκατόμπεδον” καθώς και ως “Παρθενώνας”. Τον 1ο αιώνα μ.Χ., ο Πλούταρχος αναφέρθηκε στο κτίριο χρησιμοποιώντας την ονομασία “Εκατόμπεδος Παρθενών”.

Επιπλέον, έχει προταθεί ότι το όνομα του ναού προέρχεται από τις παρθένες, των οποίων η θυσία εξασφάλισε την ασφάλεια της πόλης. Η προέλευση του χαρακτηρισμού “παρθένος” δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά χρησιμοποιούνταν κυρίως για την Άρτεμη και την Αθηνά. Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι ο πραγματικός Παρθενώνας ήταν στην πραγματικότητα ένας μικρότερος και παλιότερος ναός στην Ακρόπολη, συγκεκριμένα το Ερέχθειο.

Με την πάροδο του χρόνου, η ονομασία “Παρθενώνας” επεκτάθηκε για να περιγράψει ολόκληρο το ναό και τελικά καθιερώθηκε. Αυτό το εμβληματικό μνημείο συνεχίζει να αποτελεί σύμβολο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής κληρονομιάς.