Το μεγάλο τηλεοπτικό κόλπο με τα μωρά. Ποτέ δεν είναι ένα, ποτέ δεν είναι τόσο μικρό.
Πίστευες ότι βλέπεις νεογέννητο στην τηλεόραση; Στην πραγματικότητα έβλεπες δίδυμα, ελαφρώς πρόωρα ή ακόμα και κούκλες από σιλικόνη.
Κανένα μωρό που είδες ποτέ στην τηλεόραση δεν ήταν τόσο φρέσκο όσο σου φάνηκε. Και σχεδόν ποτέ δεν ήταν μόνο του. Οι περισσότερες σκηνές με νεογέννητα βασίζονται σε δίδυμα, τρίδυμα ή και τετράδυμα. Οι παραγωγοί δεν το κάνουν για χαριτωμένους λόγους. Το κάνουν για να κλέψουν χρόνο και να γλιτώσουν χρήμα.
Ο νόμος σε πολλές χώρες, ιδίως στις ΗΠΑ και τον Καναδά, απαγορεύει τη χρήση νεογέννητων για πολύωρα γυρίσματα. Επιτρέπεται να βρίσκονται στο πλατό για λίγα λεπτά κάθε φορά. Έτσι, όταν το ένα βρέφος κουραστεί, το αντικαθιστά το αδερφάκι του. Μπορείς να τραβήξεις διπλάσιες σκηνές με το ίδιο υποτιθέμενο «μωρό».
Η χρήση διδύμων ξεκίνησε από τις σαπουνόπερες, όπου χρειαζόταν να δείχνεις το μωρό καθημερινά. Έπειτα μπήκε σε sitcom και δραματικές σειρές. Οι Olsen Twins στο «Full House» ήταν ίσως το πιο διάσημο παράδειγμα. Το κοινό νόμιζε ότι έβλεπε ένα παιδί. Έβλεπε δύο.
Υπάρχει όμως κι άλλο κόλπο: τα πρόωρα δίδυμα. Επειδή γεννιούνται μικρότερα, φαίνονται σαν πιο «ρεαλιστικά» νεογέννητα στην κάμερα. Κι ας είναι ήδη μερικών εβδομάδων. Το τηλεοπτικό μωρό που κλαίει στην αγκαλιά της πρωταγωνίστριας, είναι πολύ πιο «έμπειρο» απ’ ό,τι φαντάζεσαι.
Οι παραγωγοί προσλαμβάνουν τα δίδυμα από casting agencies που ειδικεύονται αποκλειστικά σε βρέφη. Πολλά από αυτά δουλεύουν σε διάσημες σειρές πριν καν μάθουν να κρατάνε το κεφάλι τους. Συχνά εμφανίζονται σε περισσότερες από μία σειρές την ίδια περίοδο. Με λίγη αλλαγή ρούχων και φωτισμού, κανείς δεν το καταλαβαίνει.
Για λόγους ασφαλείας, τα γυρίσματα με μωρά έχουν πάντα παιδίατρο στο σετ. Οι νόμοι είναι αυστηροί. Πρέπει να τηρείται αυστηρό χρονοδιάγραμμα, ενώ δεν επιτρέπεται ποτέ να τους μιλάς εκτός κάμερας, ώστε να μη χαθεί η αίσθηση της ηρεμίας. Οι δίδυμες οικογένειες που ξέρουν να «συνεργάζονται» με την κάμερα γίνονται περιζήτητες.
Το πιο περίεργο; Πολλές φορές, αυτό που βλέπεις δεν είναι μωρό καν. Για τα πολύ κοντινά πλάνα –όπως όταν το μωρό γεννιέται γεμάτο αίματα– χρησιμοποιούν ρεαλιστικές κούκλες σιλικόνης που κοστίζουν χιλιάδες ευρώ. Όταν χρειάζεται «φρέσκο νεογέννητο», το πλαστό είναι πιο πειστικό από το αληθινό.
Αν προσέξεις ξανά αγαπημένες σου σειρές, θα δεις τα ίδια χαρακτηριστικά να επαναλαμβάνονται. Ίδιες φατσούλες σε διαφορετικά πλατό. Ποτέ δεν είναι ένα μωρό. Ποτέ δεν είναι τόσο μικρό. Το κόλπο είναι παλιό, δοκιμασμένο και απαραίτητο για να δείξει η σκηνή «αληθινή».
