Ψηφιακή εξυπηρέτηση για όλους: πώς βοηθάμε χωρίς να παίρνουμε τους κωδικούς κάποιου άλλου
Η βοήθεια σε ηλεκτρονικές υπηρεσίες πρέπει να γίνεται με συναίνεση, ορατή διαδικασία και χωρίς αποθήκευση κωδικών ή προσωπικών εγγράφων σε ξένες συσκευές.
Η ψηφιακή εξυπηρέτηση έχει μειώσει πολλές ουρές, αλλά δημιούργησε ένα νέο χάσμα για ανθρώπους που δεν είναι εξοικειωμένοι με τις πλατφόρμες. Η βοήθεια συγγενή ή φίλου μπορεί να λύσει ένα πρακτικό πρόβλημα, αρκεί να μη μετατραπεί σε ανεξέλεγκτη πρόσβαση.
Ο άνθρωπος που χρειάζεται βοήθεια πρέπει να γνωρίζει τι υποβάλλεται και γιατί. Εξηγήστε τα βήματα με απλή γλώσσα, αφήστε τον ίδιο να ελέγχει τα στοιχεία και μην κρατάτε φωτογραφίες εγγράφων ή κωδικούς μετά την ολοκλήρωση.
Οι κωδικοί δεν δανείζονται
Οι κωδικοί πρόσβασης, οι κωδικοί μιας χρήσης και τα στοιχεία τραπεζών δεν πρέπει να αποστέλλονται σε μήνυμα ή να αποθηκεύονται στον λογαριασμό κάποιου άλλου. Αν η διαδικασία απαιτεί εξουσιοδότηση, χρησιμοποιείται η επίσημη λειτουργία και όχι ένας πρόχειρος αυτοσχεδιασμός.
Πριν πατήσετε υποβολή, διαβάστε μαζί τα ονόματα, τις διευθύνσεις, τα ποσά και τα επισυναπτόμενα αρχεία. Ένα λάθος σε πεδίο ή ένα έγγραφο με περισσότερα δεδομένα από τα αναγκαία μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα που δύσκολα διορθώνεται.
Μετά την ολοκλήρωση κρατήστε μόνο τον αριθμό αίτησης ή το αποδεικτικό που πραγματικά χρειάζεται. Η οθόνη αποσυνδέεται, τα αρχεία διαγράφονται από τη συσκευή και ο χρήστης ενημερώνεται πώς θα παρακολουθήσει μόνος του την πορεία.
Η ψηφιακή βοήθεια έχει αξία όταν αυξάνει την αυτονομία, όχι όταν δημιουργεί εξάρτηση. Η υπομονή, η εκπαίδευση και ο σεβασμός στους κωδικούς είναι πιο σημαντικά από την ταχύτητα μιας μεμονωμένης αίτησης.
