Ολυμπιακός: Τι πραγματικά αλλάζει με τον Αλγκουαθίλ

Ο Μεντιλίμπαρ ήθελε τον Ολυμπιακό ψηλά και επιθετικό, αλλά δεν είχε κανένα πρόβλημα να παρακάμψει την πρώτη πίεση με μεγάλη μπάλα. Το έκανε συνειδητά: μεταφορά του παιχνιδιού στο αντίπαλο μισό, μάχη για τη δεύτερη μπάλα και επίθεση πριν οργανωθεί η άμυνα. Το έχει εξηγήσει ο ίδιος μετά από παιχνίδια με ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό.

Ο Αλγκουαθίλ θέλει να φτάσει στο ίδιο σημείο με διαφορετικό δρόμο.

Ο Ορτέγκα γίνεται ο πρώτος παίκτης της ανάπτυξης

Στη Σοσιεδάδ η πρώτη πάσα δεν ήταν διαδικαστική. Ο τερματοφύλακας συμμετείχε για να δημιουργηθεί ο πρώτος ελεύθερος παίκτης. Οι στόπερ άνοιγαν, ο «6» δούλευε πίσω από την πρώτη γραμμή πίεσης και οι δύο εσωτερικοί έπαιρναν διαφορετικά ύψη. Στόχος δεν ήταν η κατοχή για την κατοχή, αλλά να τραβηχτεί ένας αντίπαλος έξω από τη θέση του και να παιχτεί ο τρίτος άνθρωπος.

Γι’ αυτό ο Στέφαν Ορτέγκα ταιριάζει πολύ περισσότερο σε αυτό το ποδόσφαιρο απ’ όσο δείχνει απλώς η θέση του. Στη Σίτι είχε ήδη μάθει να παίζει μέσα στην πίεση και να ανοίγει την ανάπτυξη με κοντινή πάσα.

Έσε και Φρόιλερ δεν θα κάνουν την ίδια δουλειά

Εδώ υπάρχει η πιο ενδιαφέρουσα αλλαγή. Ο Ιμανόλ χρειάζεται χαφ που να ξέρει πότε θα εμφανιστεί πίσω από τον αντίπαλο επιθετικό και πότε θα αδειάσει τη ζώνη για να περάσει η πάσα στον εσωτερικό.

Ο Έσε έχει ήδη το παιχνίδι για να λειτουργήσει ως τέτοιος άξονας: προσφέρει γραμμή πάσας χαμηλά, παίζει προοδευτικά και διαβάζει πολύ καλά την πρώτη πάσα μετά την ανάκτηση.

Ο Φρόιλερ μπορεί να δώσει κάτι διαφορετικό: να κατεβαίνει πλάγια από τον «6», να δημιουργεί τριάδα στην πρώτη ανάπτυξη και να επιτρέπει στον μπακ να φύγει πιο ψηλά.

Η πίεση του Ιμανόλ έχει παγίδα

Η Σοσιεδάδ δεν έτρεχε απλώς πάνω στον αντίπαλο. Στο ξεκίνημα του 2024-25 είχε PPDA 7,56, αριθμό που δείχνει ακραία επιθετική πίεση. Η διαφορά είναι στη δομή. Από 4-1-4-1 ο ένας εξτρέμ ανέβαινε δίπλα στον φορ και η διάταξη γινόταν 4-1-3-2. Ο αντίπαλος οδηγούνταν σε συγκεκριμένη πλευρά, οι κοντινές επιλογές μαρκάρονταν και ο μακρινός μπακ μπορούσε ακόμη και να μείνει επίτηδες ελεύθερος. Το ζητούμενο ήταν να γίνει η επόμενη πάσα προβλέψιμη.

Αυτό θέλει τρομερή δουλειά από Γκέλσον και Μπέιλι. Δεν θα αρκεί να επιστρέφουν. Θα πρέπει να ξέρουν ακριβώς πότε πηγαίνουν στον στόπερ και πότε κλείνουν τον μπακ.

Εκεί που θα κριθεί στην Ελλάδα

Με την μπάλα ο Ιμανόλ θέλει πολλούς παίκτες μέσα, για να στενέψει η αντίπαλη άμυνα και μετά να βγάλει τον εξτρέμ μόνο του έξω. Στη Σοσιεδάδ αυτό ήταν βασικός μηχανισμός για τον Κούμπο: υπερφόρτωση στον άξονα, μεταφορά στην πλευρά και ένας εναντίον ενός.

Με Γκέλσον και Μπέιλι αυτό έχει λογική. Το δύσκολο θα είναι απέναντι στις ελληνικές άμυνες που δεν θα δώσουν χώρο στην πλάτη και θα περιμένουν χαμηλά. Εκεί δεν φτάνει το 60% κατοχής. Η Σοσιεδάδ έφτανε στο 57,9% και παρ’ όλα αυτά είχε περιόδους με πρόβλημα στην παραγωγή καθαρών φάσεων.

Εκεί θα δούμε την πραγματική αλλαγή: αν ο Ολυμπιακός μπορεί να πάψει να ψάχνει τόσο συχνά τη δεύτερη μπάλα και να αρχίσει να δημιουργεί τον ελεύθερο παίκτη πριν φτάσει η μπάλα στα τελευταία 25 μέτρα.