Ολυμπιακός: Το Καραϊσκάκη δεν γίνεται να παίξει απέναντι στον εαυτό του

Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ μπήκε στον Ολυμπιακό μέσα σε μία από τις πιο δύσκολες δυνατές συνθήκες για νέο προπονητή: δεν παρέλαβε απλώς μία ομάδα που ψάχνεται αγωνιστικά, αλλά έναν οργανισμό που ακόμη δεν έχει χωνέψει την αποχώρηση του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο Βάσκος έφυγε έχοντας πίσω του το Conference League, ένα πρωτάθλημα και κυρίως μία σχέση με την εξέδρα που δεν κόβεται με μία ανακοίνωση. Όταν λοιπόν ακούστηκε ξανά το όνομά του στο Καραϊσκάκη μετά το 0-1 από τον ΟΦΗ, το μήνυμα δεν είχε μία μόνο ανάγνωση.

Για ένα κομμάτι του κόσμου ήταν αναγνώριση σε έναν προπονητή που έγραψε ιστορία. Για άλλο ήταν αντίδραση στους χειρισμούς της διοίκησης. Το λάθος θα ήταν να μετατραπεί αυτό σε δημοψήφισμα «Μεντιλίμπαρ ή Ιμανόλ» ή, ακόμη χειρότερα, σε διαγωνισμό για το ποιος είναι πιο Ολυμπιακός. Η εξέδρα δεν λειτουργεί με δελτία νομιμοφροσύνης. Ένας κόσμος που πληρώνει διαρκείας, ταξιδεύει, φωνάζει και ζει την ομάδα έχει δικαίωμα να εκφράσει και νοσταλγία και θυμό και αμφισβήτηση.

Αγωνιστικά, όμως, ο Ολυμπιακός δεν έχει περιθώριο να κουβαλήσει αυτή τη σύγκρουση μέσα στο ματς με τη Γιαγκελόνια. Ο Ιμανόλ χρειάζεται ένα Καραϊσκάκη που θα πιέσει τον αντίπαλο, όχι τον ίδιο. Ένας νέος προπονητής θέλει καθαρό περιβάλλον για να περάσει αποστάσεις, ρόλους, πίεση, κατοχή και νέες συνεργασίες. Αν κάθε λάθος συνοδεύεται από σύγκριση με τον προηγούμενο, η ομάδα παίζει με δεύτερο αντίπαλο μέσα στο ίδιο της το γήπεδο.

Και αυτή είναι η ουσία πριν από την ευρωπαϊκή πρεμιέρα. Ο Μεντιλίμπαρ δεν διαγράφεται. Ο Ιμανόλ δεν μπορεί να χρεωθεί όσα προηγήθηκαν. Η διοίκηση θα κριθεί για τις αποφάσεις της και ο κόσμος θα συνεχίσει να μιλά όπως πάντα.

Αλλά όταν αρχίζει το ματς, το Καραϊσκάκη πρέπει να θυμηθεί τον παλιό του ρόλο: να κάνει τον αντίπαλο να αισθάνεται ότι παίζει με έντεκα ποδοσφαιριστές και ένα ολόκληρο γήπεδο απέναντί του.