Ιταλία: Από την κορυφή του κόσμου στο χείλος του αποκλεισμού
Η Ιταλία πέρασε από την κατάκτηση του Μουντιάλ το 2006 στο ενδεχόμενο τρίτου συνεχόμενου αποκλεισμού. Η πορεία της δείχνει βαθύτερα αγωνιστικά και δομικά προβλήματα.
Το 2006 η Ιταλία ήταν στην κορυφή. Ο Φάμπιο Καναβάρο σήκωσε το Μουντιάλ στο Βερολίνο και ήταν μια ομάδα που όλοι υπολόγιζαν. Είχε μεγάλους παίκτες και μεγάλη εμπειρία. Σχεδόν 20 χρόνια μετά, παλεύει απλώς για μια θέση στο Μουντιάλ.
Ο κίνδυνος είναι αληθινός. Η Ιταλία έμεινε έξω από τα Μουντιάλ του 2018 και του 2022 και τώρα μπορεί να λείψει και από τρίτο στη σειρά. Για μια χώρα με τέσσερις παγκόσμιους τίτλους, αυτό δεν έχει ξαναγίνει.
Μέσα σε όλο αυτό υπήρξε μία καλή στιγμή, το Euro 2020 απέναντι στην Αγγλία. Έμεινε όμως περισσότερο σαν εξαίρεση, γιατί η συνολική εικόνα της ομάδας δεν άλλαξε.
Τα προκριματικά μπλέχτηκαν από νωρίς. Ο Λουτσιάνο Σπαλέτι έφυγε γρήγορα μετά τη βαριά ήττα από τη Νορβηγία και στη θέση του ήρθε ο Τζενάρο Γκατούζο. Η ομάδα πήρε κάποιες νίκες, αλλά δεν έδειξε ποτέ σιγουριά.
Το πιο βαρύ χτύπημα ήρθε πάλι από τη Νορβηγία. Το 4 1 την έστειλε δεύτερη στον όμιλο και αυτό σημαίνει ξανά play offs. Τώρα όλα θα κριθούν σε δύο ματς, πρώτα με τη Βόρεια Ιρλανδία και μετά με την Ουαλία ή τη Βοσνία.
Το πρόβλημα φαίνεται και μέσα στο γήπεδο. Η Ιταλία δεν έχει πια το βάθος και την ποιότητα που είχε κάποτε. Το 2006 είχε παίκτες όπως ο Μπουφόν, ο Τότι και ο Ντελ Πιέρο. Σήμερα τέτοια ονόματα δεν υπάρχουν σε τέτοιο βαθμό.
Αυτό ξεκινά και από τους συλλόγους. Κάποτε οι ιταλικές ομάδες έδιναν περισσότερο χώρο σε νέους Ιταλούς και υπήρχαν κανόνες που κρατούσαν πιο χαμηλά τον αριθμό των ξένων. Μετά το 1995 και την απόφαση Bosman, το τοπίο άλλαξε. Οι ομάδες πήγαν σε περισσότερους ξένους και οι Ιταλοί βρήκαν λιγότερο χώρο.
Υπάρχει και το οικονομικό κομμάτι. Η Serie A δεν βγάζει τα ίδια χρήματα με άλλα μεγάλα πρωταθλήματα. Πολλά γήπεδα είναι παλιά και δεν φέρνουν όσα θα μπορούσαν. Έτσι λείπουν και οι επενδύσεις που χρειάζονται για να βγουν νέοι παίκτες.
Ένα στοιχείο το δείχνει ξεκάθαρα. Στο φετινό Champions League, από τα 487 γκολ μόνο 8 μπήκαν από Ιταλούς. Αυτό λέει πολλά για το πόσο λίγοι έχουν μείνει πια σε τόσο υψηλό επίπεδο.
Υπάρχει και το βάρος από όσα προηγήθηκαν. Ο αποκλεισμός από τη Σουηδία το 2018 και από τη Βόρεια Μακεδονία το 2022 δεν έχουν φύγει από το μυαλό κανενός. Κάθε φορά που φτάνει στα play offs, όλα αυτά ξαναγυρίζουν.
Τώρα έχει άλλη μία ευκαιρία. Αν τα καταφέρει, θα παίξει ξανά σε Μουντιάλ μετά από πάνω από 11 χρόνια. Αν όχι, θα μπει άλλη μία πολύ δύσκολη σελίδα στην ιστορία της.
