Ο εφευρέτης της τηλεόρασης μετάνιωσε που εφηύρε την τηλεόραση αλλά μόλις είδε τον Νιλ άλλαξε γνώμη

Ο Φάιλο Φάρνσγουορθ ήταν παιδί φάρμας. Μόλις δεκατεσσάρων χρονών, σχεδίασε την πρώτη ιδέα για ηλεκτρονική μετάδοση εικόνας σ’ έναν μαυροπίνακα με κιμωλία. Ήταν το παιδί-θαύμα που έφερε στον κόσμο την τηλεόραση. Και πέρασε όλη του τη ζωή απογοητευμένος γι’ αυτό.

Δεν έγινε ποτέ διάσημος. Οι μεγάλες εταιρείες τον έκλεψαν, του πήραν την πατέντα, και οι δικαστικές διαμάχες τον εξάντλησαν. Η τηλεόραση έγινε το πιο εμπορικό μέσο στον πλανήτη, αλλά ο ίδιος δεν την άντεχε. Του φαινόταν ρηχή, άδεια, γεμάτη διαφημίσεις και ανοησίες. Όταν τον ρωτούσαν τι βλέπει, απαντούσε «τίποτα».

Και τότε ήρθε ο Ιούλιος του 1969. Μαζί με τη σύζυγό του, την Έλμα, κάθισε μπροστά σε μια ασπρόμαυρη οθόνη και είδε κάτι που δεν είχε φανταστεί ούτε όταν ήταν παιδί-εφευρέτης. Ο άνθρωπος περπατούσε στη Σελήνη. Ο Νιλ Άρμστρονγκ έλεγε "ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο", και όλος ο πλανήτης το έβλεπε ταυτόχρονα. Από το δικό του εφεύρημα.

Η Έλμα γύρισε και τον κοίταξε. Κι εκείνος, σιωπηλός, είπε μόνο μία φράση:
«Αυτό το έκανε να αξίζει τον κόπο.»
Δεν το είπε για τη NASA, ούτε για τον Άρμστρονγκ. Το είπε για τη ζωή του.

Για πρώτη φορά, η τηλεόραση δεν ήταν προϊόν. Ήταν ιστορία. Ήταν μνήμη. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος ένιωσε κάτι ταυτόχρονα. Και ο Φάρνσγουορθ, που πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, έκλεισε τα μάτια του έχοντας ξαναβρεί την αξία εκείνου του σχεδίου στην κιμωλία.