Ονειρευόταν να γίνει ποδοσφαιριστής, τυφλώθηκε από μια μπάλα, αλλά κατέκτησε τον κόσμο με τη φωνή του
Σε ηλικία 12 ετών τυφλώθηκε από ένα ατύχημα στο ποδόσφαιρο
Γεννημένος το 1958 στο Λαϊάτικο της Ιταλίας, ο Αντρέα Μποτσέλι ήρθε στον κόσμο με σοβαρό πρόβλημα όρασης λόγω συγγενούς γλαυκώματος. Παρά τα εμπόδια, η παιδική του ηλικία ήταν γεμάτη όνειρα, μουσική και ποδόσφαιρο. Όπως κάθε παιδί της Τοσκάνης, ονειρευόταν να γίνει ποδοσφαιριστής, χωρίς να γνωρίζει ότι η ζωή είχε ήδη προετοιμάσει άλλο δρόμο για εκείνον.
Σε ηλικία 12 ετών, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, η μπάλα χτυπάει με δύναμη στο πρόσωπό του. Το μοναδικό του μάτι που ακόμη έβλεπε έπαθε ανεπανόρθωτη ζημιά. Ακολούθησαν εγκεφαλική αιμορραγία, χειρουργεία, και αποτυχημένες προσπάθειες με βδέλλες για να σωθεί η όρασή του. Ο Αντρέα τυφλώθηκε οριστικά. Εκείνη τη στιγμή, τα παιδικά του όνειρα για το ποδόσφαιρο έσβησαν για πάντα.
Η απώλεια της όρασής του δεν έσβησε το πάθος του για τη ζωή. Η μουσική, που ήδη από μικρός τον ηρεμούσε, έγινε το φως μέσα στο σκοτάδι του. Στα έξι του μάθαινε πιάνο, και στη συνέχεια φλάουτο, σαξόφωνο, κιθάρα και ντραμς. Οι πρώτες συναυλίες του ήταν σε μικρά χωριά της Τοσκάνης, όπου ο κόσμος τον άκουγε εκστασιασμένος χωρίς να μπορεί να φανταστεί πως αυτό το παιδί θα κατακτούσε τον κόσμο.
Παράλληλα με τη μουσική, ο Μποτσέλι σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πίζας και εργάστηκε για ένα χρόνο ως δικηγόρος. Όμως, τα βράδια έπαιζε πιάνο σε μπαρ, όπου και γνώρισε τη γυναίκα που θα γινόταν η μητέρα των παιδιών του. Το πάθος του για το τραγούδι ήταν τόσο δυνατό που, όταν το 1992 ο ροκ τραγουδιστής Τσούκερο έψαχνε φωνή για να συνοδεύσει ένα ντέμο, ο Αντρέα ήταν η επιλογή.
Ο ίδιος ο Λουτσιάνο Παβαρότι, όταν άκουσε το ντέμο του “Miserere” με τη φωνή του νεαρού Αντρέα, αρνήθηκε να τραγουδήσει: “Αφήστε τον να το τραγουδήσει. Δεν θα βρείτε καλύτερο.” Από εκείνη τη στιγμή, ο κόσμος άρχισε να υποκλίνεται στη φωνή του Αντρέα Μποτσέλι. Ο τυφλός τενόρος που ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής έγινε παγκόσμιο φαινόμενο.
Το “Time to Say Goodbye”, το “The Prayer” με τη Σελίν Ντιόν και το ρεκόρ Γκίνες με τρεις πρώτες θέσεις στα κλασικά charts των ΗΠΑ ήρθαν να επιβεβαιώσουν ότι μια ζωή που φαινόταν καταδικασμένη στη σιωπή, έγινε τελικά η πιο φωτεινή μελωδία που γνώρισε ο κόσμος. Ο Αντρέα Μποτσέλι δεν είδε ποτέ το χειροκρότημα που σηκώνεται για χάρη του. Το άκουσε όμως, και το μετέτρεψε σε αιώνια ευγνωμοσύνη.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
