Ελεύθερο πεζοδρόμιο: γιατί η πρόσβαση είναι ευθύνη όλων
Ένα παρκαρισμένο όχημα ή αντικείμενο μπορεί να κλείσει τη διαδρομή σε καρότσι, αμαξίδιο ή ηλικιωμένο και να αναγκάσει τον πεζό να βγει στον δρόμο.
Ένα πεζοδρόμιο μπορεί να φαίνεται προσπελάσιμο σε έναν ενήλικο και να είναι αδύνατο για αμαξίδιο, καρότσι ή άνθρωπο με μειωμένη όραση. Η πρόσβαση είναι ζήτημα ασφάλειας και αξιοπρέπειας.
Το εμπόδιο δεν είναι μικρό για όλους
Μηχανάκια, τραπεζοκαθίσματα, κάδοι και προσωρινές κατασκευές στενεύουν τη διαδρομή. Όταν ο πεζός κατεβαίνει στον δρόμο, αυξάνεται ο κίνδυνος σύγκρουσης.
Αφήνουμε ελεύθερη τη ράμπα, την όδευση και τον χώρο μπροστά σε στάσεις ή εισόδους. Δεν θεωρούμε ότι λίγα λεπτά στάθμευσης είναι αμελητέα όταν αποκλείουν έναν άνθρωπο.
Η λύση χρειάζεται και ενημέρωση
Για σταθερά προβλήματα καταγράφουμε το σημείο και ενημερώνουμε τον δήμο ή την αρμόδια υπηρεσία με τον προβλεπόμενο τρόπο. Η φωτογραφία χρησιμοποιείται για αναφορά και όχι για στοχοποίηση προσώπων.
Οι επιχειρήσεις χρειάζεται να ελέγχουν καθημερινά αν τα αντικείμενά τους αφήνουν πραγματικό διάδρομο. Η ευθύνη συνεχίζεται και μετά την αρχική τοποθέτηση τραπεζιών ή πινακίδων.
Η προσβασιμότητα μετριέται στη διαδρομή που μπορεί να κάνει ο πιο ευάλωτος χρήστης. Ένα ελεύθερο πεζοδρόμιο είναι πρακτική κοινωνικής συνύπαρξης, όχι τυπική λεπτομέρεια.
