Ρύθμιση οφειλών: Οι 72 δόσεις, ο εξωδικαστικός μηχανισμός και ποιοι κερδίζουν

Η ρύθμιση οφειλών επιστρέφει δυνατά στο προσκήνιο, με δύο δρόμους για όσους πιέζονται από χρέη προς Δημόσιο και Ταμεία.

Με το ιδιωτικό χρέος να παραμένει μια από τις πιο βαριές εκκρεμότητες για νοικοκυριά, επαγγελματίες και μικρές επιχειρήσεις, στο τραπέζι μπαίνει ένα νέο πλαίσιο για την τακτοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Ο σχεδιασμός κινείται σε δύο βασικές κατευθύνσεις: Από τη μία η μόνιμη ρύθμιση των 72 δόσεων και από την άλλη ο εξωδικαστικός μηχανισμός, ο οποίος ανοίγει περισσότερο για μικρότερους οφειλέτες.

Η λογική της παρέμβασης είναι να υπάρχει ένας πιο σταθερός δρόμος επιστροφής στην κανονικότητα. Όχι μόνο έκτακτες ρυθμίσεις που εμφανίζονται ανά διαστήματα, αλλά εργαλεία που δίνουν στον οφειλέτη καθαρή εικόνα για το ποσό, τη διάρκεια, τις δόσεις και τις συνέπειες αν δεν τηρήσει τη συμφωνία.

Πώς θα λειτουργούν οι 72 δόσεις

Η ρύθμιση των 72 δόσεων αφορά κυρίως χρέη προς την ΑΑΔΕκαι το ΚΕΑΟ, δηλαδή προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Στόχος είναι να μπορούν φυσικά πρόσωπα, επαγγελματίες και επιχειρήσεις να βάζουν σε σειρά ληξιπρόθεσμες οφειλές, χωρίς να οδηγούνται άμεσα σε κατασχέσεις ή άλλα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό που εξετάζεται, η νέα ρύθμιση θα αφορά οφειλές που θα δημιουργούνται από το 2026 και μετά. Η ένταξη δεν θα είναι αυτόματη. Ο οφειλέτης θα πρέπει να υποβάλει αίτηση, αφού πρώτα η οφειλή καταστεί ληξιπρόθεσμη και πληροί τις προϋποθέσεις που θα οριστούν.

Το βασικό πλεονέκτημα είναι η απλότητα. Ο ενδιαφερόμενος θα γνωρίζει από την αρχή πόσα χρωστά, σε πόσες δόσεις θα πληρώσει και ποια μηνιαία επιβάρυνση αναλαμβάνει. Η διαδικασία αναμένεται να γίνεται ηλεκτρονικά, μέσω των συστημάτων της ΑΑΔΕ ή του ΚΕΑΟ, χωρίς μεγάλη αναμονή και χωρίς διαπραγμάτευση με πολλούς πιστωτές.

Η ρύθμιση αυτή μπορεί να εξυπηρετήσει κυρίως όσους έχουν συγκεκριμένες οφειλές και μπορούν να αντέξουν μια πιο σύντομη αποπληρωμή. Είναι λύση για εκείνους που θέλουν να σταματήσουν μέτρα είσπραξης, να πάρουν φορολογική ενημερότητα και να επιστρέψουν σε μια πιο καθαρή οικονομική εικόνα.

Υπάρχει όμως και όριο. Οι 72 δόσεις δεν είναι εργαλείο βαθιάς αναδιάρθρωσης. Δεν προβλέπουν ουσιαστικό κούρεμα χρέους και δεν καλύπτουν με τον ίδιο τρόπο πιο σύνθετες περιπτώσεις, όπου ο οφειλέτης έχει παράλληλα βάρη σε τράπεζες, Δημόσιο, Ταμεία ή servicers.

Τι αλλάζει με τον εξωδικαστικό μηχανισμό

Ο εξωδικαστικόςμηχανισμός είναι πιο απαιτητικός, αλλά μπορεί να δώσει μεγαλύτερη ανάσα. Δεν κοιτάζει μόνο την οφειλή, αλλά συνολικά την οικονομική κατάσταση του οφειλέτη. Εξετάζονται εισοδήματα, περιουσία, τραπεζικές καταθέσεις, υποχρεώσεις και πραγματική δυνατότητα αποπληρωμής.

Με βάση αυτά τα στοιχεία μπορεί να προκύψει πρόταση ρύθμισης που φτάνει έως και τις 240 μηνιαίες δόσεις. Το επιτόκιο παραμένει χαμηλότερο, ενώ σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει διαγραφή τόκων, προσαυξήσεων ή και μέρους της βασικής οφειλής. Αυτό είναι και το σημείο που κάνει τον εξωδικαστικό πιο σημαντικό για όσους έχουν βαριά οικονομική εικόνα.

Η διαδικασία όμως ζητά περισσότερα. Ο οφειλέτης πρέπει να δώσει πλήρη εικόνα της οικονομικής του κατάστασης και να συναινέσει σε άρση απορρήτων, ώστε Δημόσιο, ΕΦΚΑ, τράπεζες και πιστωτές να δουν τα πραγματικά δεδομένα. Δεν πρόκειται για απλή αίτηση με έναν αριθμό δόσεων, αλλά για αξιολόγηση της βιωσιμότητας του χρέους.

Η νέα παρέμβαση διευρύνει και το πεδίο των δικαιούχων. Περισσότεροι μικροί οφειλέτες, με χρέη από 5.000 έως 10.000 ευρώ, αναμένεται να μπορούν να αξιοποιήσουν τον εξωδικαστικό. Αυτό ανοίγει την πόρτα σε νοικοκυριά, επαγγελματίες και μικρές επιχειρήσεις που μέχρι σήμερα έμεναν έξω από πιο ουσιαστικές λύσεις.

Τι συμφέρει περισσότερο

Οι δύο επιλογές δεν απευθύνονται ακριβώς στον ίδιο οφειλέτη. Οι 72 δόσεις είναι πιο απλή, γρήγορη και προβλέψιμη λύση. Ταιριάζουν σε όσους μπορούν να πληρώνουν μια σταθερή δόση και θέλουν άμεση τακτοποίηση χωρίς χρονοβόρα διαδικασία.

Ο εξωδικαστικός, αντίθετα, είναι πιο σύνθετος αλλά μπορεί να προσφέρει πραγματική αναδιάρθρωση. Είναι πιο χρήσιμος όταν υπάρχουν πολλά χρέη, μεγαλύτερη πίεση και ανάγκη για χαμηλότερη μηνιαία επιβάρυνση. Εκεί μπορεί να φτάσει ακόμη και σε διαγραφή μέρους της οφειλής, αν το επιτρέπουν τα οικονομικά δεδομένα.

Σε κάθε περίπτωση, η συνέπεια παραμένει το κλειδί. Όποιος ενταχθεί σε ρύθμιση θα πρέπει να τηρεί τις δόσεις και να μην δημιουργεί νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές. Αν χαθούν συνεχόμενες πληρωμές ή δημιουργηθούν νέα χρέη που δεν τακτοποιούνται, η ρύθμιση μπορεί να χαθεί και το υπόλοιπο να γίνει ξανά απαιτητό.

Για επαγγελματίες και μικρές επιχειρήσεις, η σημασία είναι ακόμη μεγαλύτερη. Η φορολογική ενημερότητα, η προστασία από άμεσα μέτρα είσπραξης και η δυνατότητα να κινηθούν ξανά τραπεζικοί λογαριασμοί μπορούν να κρίνουν αν μια δραστηριότητα θα συνεχίσει κανονικά ή θα μπλοκάρει.

Το μεγάλο στοίχημα είναι να υπάρξουν ρυθμίσεις που θα μπορούν να πληρωθούν στην πράξη. Αν οι δόσεις είναι ρεαλιστικές, το Δημόσιο θα εισπράξει χρήματα που διαφορετικά θα έμεναν παγωμένα και οι οφειλέτες θα αποκτήσουν δρόμο επιστροφής. Αν όμως το βάρος μείνει δυσανάλογο, οι ρυθμίσεις θα χαθούν και το πρόβλημα θα γυρίσει στο ίδιο σημείο.

Η κατεύθυνση, πάντως, είναι σαφής. Τα χρέη δεν λύνονται μόνο με κατασχέσεις, πιέσεις και απειλές. Χρειάζονται εργαλεία με διάρκεια, καθαρούς κανόνες και δόσεις που να βγαίνουν. Οι 72 δόσεις και ο εξωδικαστικός μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά, αρκεί να σχεδιαστούν με τρόπο που να απαντά στην πραγματική δυνατότητα πληρωμής των οφειλετών.

Διαβάστε ακόμη

Πουλάει… τρέλα ο Ράμα μετά τους τραμπουκισμούς στη Σβέρνιτσα: «Δεν ήξερα ότι υπάρχουν Έλληνες εκεί»

Αγίου Πνεύματος: Με το Πνεύμα της Αληθείας ή με τον συρμό του κόσμου;