Ήταν διευθυντής τράπεζας και έγραφε το Λεμονοδάσος στα κρυφά. Στα 42 του έγινε θρύλος
Δεν είχε εκδώσει ούτε λέξη μέχρι τα 42 του. Έγραφε στα κρυφά, τα βράδια, όταν έκλεινε το τραπεζικό του γραφείο. Κι όμως, το «Λεμονοδάσος» τον έκανε θρύλο από την πρώτη σελίδα.
Κανείς δεν περίμενε ότι πίσω από το γραφείο ενός τραπεζικού διευθυντή στην Αθήνα της δεκαετίας του ’30 κρυβόταν ένας από τους πιο λυρικούς και ανατρεπτικούς πεζογράφους της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ο Κοσμάς Πολίτης, με το πραγματικό όνομα Παρασκευάς Ταβελούδης, δεν είχε δημοσιεύσει ούτε λέξη μέχρι τα 42 του. Δούλευε στις τράπεζες από τα 17 του, άλλαζε πόλεις και χώρες, και δεν άφηνε να φανεί τίποτα για τη λογοτεχνική φλόγα που έκαιγε μέσα του.
Το 1930, χωρίς καμία προειδοποίηση, κυκλοφόρησε το «Λεμονοδάσος». Ένα μυθιστόρημα γεμάτο ερωτισμό, νεανικότητα, φύση και ποίηση. Ένα έργο που έφερε κάτι εντελώς διαφορετικό στα ελληνικά γράμματα. Οι κριτικοί πίστεψαν πως το έγραψε κάποιος νέος — τόσο δροσερό και καινοτόμο τους φάνηκε. Μα πίσω του ήταν ένας ώριμος άντρας, με πίσω του καριέρα, οικογένεια, και έναν βαθύ εσωτερικό κόσμο που δεν χωρούσε στις στήλες των λογιστικών βιβλίων.
Ο Κοσμάς Πολίτης δεν ακολούθησε ποτέ τα συνηθισμένα μονοπάτια των λογοτεχνών. Δεν μεγάλωσε με όνειρο να γίνει συγγραφέας, δεν σύχναζε στα λογοτεχνικά σαλόνια, δεν έδινε συνεντεύξεις, δεν πίεζε για δημοσιότητα. Και ίσως γι’ αυτό, το χτύπημά του ήταν τόσο δυνατό. Όταν τελικά μίλησε, όλη η Αθήνα τον διάβασε. Και δεν τον ξέχασε ποτέ.
