Ήταν Στρατάρχης, αλλά τον κρέμασαν σαν κοινό εγκληματία. Χρειάστηκαν 24 λεπτά γιατί το σκοινί δεν έσπαγε σωστά.
Ήταν στρατάρχης της Βέρμαχτ και το δεξί χέρι του Χίτλερ. Τον κρέμασαν σαν εγκληματία και η εκτέλεσή του διήρκεσε 24 λεπτά.
Ο Βίλχελμ Κάιτελ ήταν στρατάρχης της Βέρμαχτ, αρχηγός της Ανώτατης Διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων του Γ΄ Ράιχ. Στα μάτια του Χίτλερ ήταν το απόλυτο υπόδειγμα υπακοής. Στα μάτια της ιστορίας, όμως, έγινε το σύμβολο του αξιωματικού που υπέγραφε εγκλήματα χωρίς αντίρρηση και χωρίς συνείδηση.
Γεννημένος το 1882, ακολούθησε στρατιωτική καριέρα που τον ανέβασε γρήγορα στα υψηλότερα κλιμάκια. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπέγραψε διαταγές που ενέκριναν εκτελέσεις αιχμαλώτων, γενοκτονίες αμάχων και λυντσαρίσματα πιλότων. Παρότι είχε αμφιβολίες για πολλές αποφάσεις του Χίτλερ, προτίμησε να σωπάσει και να υποταχθεί. Οι συνάδελφοί του τον αποκαλούσαν “yes-man” και “άχρωμο όργανο στα χέρια του Φύρερ”.
Όταν η Γερμανία κατέρρευσε το 1945, ο Κάιτελ υπέγραψε την άνευ όρων παράδοσή της. Λίγο αργότερα συνελήφθη και οδηγήθηκε στο Διεθνές Δικαστήριο της Νυρεμβέργης. Εκεί, κρίθηκε ένοχος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου και συνωμοσία κατά της ειρήνης. Καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό.
Ο Κάιτελ, προσπαθώντας να σώσει την αξιοπρέπειά του, ζήτησε να εκτελεστεί ως στρατιωτικός, με εκτελεστικό απόσπασμα. Το αίτημά του απορρίφθηκε. Στις 16 Οκτωβρίου 1946 οδηγήθηκε στην αγχόνη της Νυρεμβέργης μαζί με άλλους καταδικασθέντες.
Όμως, το τέλος του δεν ήταν άμεσο. Το σκοινί δεν λειτούργησε σωστά. Το σώμα του πάλεψε στον αέρα για 24 βασανιστικά λεπτά πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Ένας στρατάρχης που είχε διευθύνει εκατομμύρια στρατιώτες, έφυγε όπως ένας κοινός εγκληματίας, εγκαταλελειμμένος ακόμα και από το ίδιο το σύστημα που υπηρέτησε.
Τα τελευταία του λόγια ήταν μια απελπισμένη έκκληση:
“Ζητώ από τον Παντοδύναμο να δείξει έλεος στον γερμανικό λαό. Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια στρατιώτες πέθαναν για την πατρίδα τους πριν από μένα. Ακολουθώ τώρα τους γιους μου. Όλα για τη Γερμανία.”
Ένας στρατάρχης, ένα σκοινί και μια σιωπή 24 λεπτών που έγραψε το πιο θλιβερό τέλος ενός ανθρώπου που είπε “ναι” μέχρι τέλους.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
