Ξέρεις τι είναι οι ρυθμιστικές ζώνες γύρω από τις εγκαταστάσεις αμβλώσεων και τι συμβαίνει στην Ελλάδα;

Οι ρυθμιστικές ζώνες γύρω από τις εγκαταστάσεις αμβλώσεων, γνωστές και ως “ζώνες ασφαλείας” ή “buffer zones” σε ορισμένες χώρες, είναι περιοχές που ορίζονται γύρω από κλινικές ή νοσοκομεία όπου πραγματοποιούνται αμβλώσεις, με σκοπό να προστατεύσουν την πρόσβαση των ασθενών και του προσωπικού σε αυτές τις υπηρεσίες. Συνήθως, απαγορεύονται εντός αυτών των ζωνών δραστηριότητες όπως διαδηλώσεις, πιέσεις ή παρενοχλήσεις από ομάδες ή άτομα που αντιτίθενται στις αμβλώσεις, ώστε να διασφαλιστεί η ιδιωτικότητα και η ασφάλεια όσων επισκέπτονται τις εγκαταστάσεις.

Οι αποστάσεις ποικίλλουν από χώρα σε χώρα ή ακόμη και από πόλη σε πόλη. Μπορεί να είναι, π.χ., 50 μέτρα γύρω από την είσοδο ή περιορισμός εντός ακτίνας οπτικής επαφής με τους επισκέπτες της κλινικής.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, έχουν καθιερωθεί “safe access zones“, ενώ στον Καναδά και την Αυστραλία υπάρχουν παρόμοια νομικά πλαίσια.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει επίσημη νομοθεσία που να καθορίζει τέτοιες ζώνες με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, το θέμα μπορεί να προκύψει σε συζητήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών και την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, ανάλογα με τις πολιτικές εξελίξεις.

Οι ζώνες αυτές έχουν προκαλέσει και νομικές και ηθικές συζητήσεις, καθώς κάποιοι θεωρούν ότι περιορίζουν την ελευθερία του λόγου ενώ άλλοι τις υπερασπίζονται ως απαραίτητες για την προστασία της δημόσιας υγείας και της αξιοπρέπειας των γυναικών.

Δείτε πρόσφατη εξέλιξη στη Μεγάλη Βρετανία, όπως την περιγράφει ο νομικός, Νικόδημος Καλλιντέρης:

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΟΣΦΕΡΘΗΚΕ ΓΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ

Σήμερα 4 Απριλίου 2025, μια 64χρονη βρετανίδα συνταξιούχος κλινική επιστήμονας ονόματι Livia Tossici-Bolt καταδικάστηκε σε χρηματική ποινή 20.000 £ απλά και μόνο επειδή κρατώντας σιωπηλά ένα πλακάτ απηύθυνε πρόσκληση για μια συναινετική συζήτηση έξω από μια εγκατάσταση αμβλώσεων.

Το πλακάτ έγραφε «έλα εδώ για να μιλήσουμε, αν θέλεις» ενώ δεν έκανε καμία αναφορά σε εγκυμοσύνη, σε άμβλωση ούτε περιείχε θρησκευτική αναφορά. Η δικαστική ετυμηγορία βασίστηκε στη νομοθεσία Public Spaces Protection Order που απαγορεύει πράξεις έγκρισης ή αποδοκιμασίας της άμβλωσης.

Μετά τη καταδίκη η ίδια δήλωσε: «Σήμερα είναι μια μαύρη μέρα για τη Μεγάλη Βρετανία. Δεν διαμαρτυρόμουν και δεν παρενόχλησα ούτε εμπόδισα κανέναν. Το μόνο που έκανα ήταν να προσφέρω μια συναινετική συζήτηση σε δημόσιο χώρο, όπως είναι βασικό μου δικαίωμα κι όμως το δικαστήριο με έκρινε ένοχη. Η ελευθερία της έκφρασης είναι σε κατάσταση κρίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τι έχει συμβεί σε αυτή τη χώρα; Το State Department είχε δίκιο να ανησυχεί για την υπόθεση αυτή, καθώς έχει σοβαρές επιπτώσεις για ολόκληρο τον δυτικό κόσμο».

Ο δικηγόρος της Lorcán Price είπε με τη σειρά του: «Όλοι όσοι ενδιαφέρονται για την ελευθερία του λόγου θα πρέπει να ενδιαφέρονται για τις “ρυθμιστικές ζώνες” (“buffer zones”). Μια χριστιανή καταδικάστηκε απλώς και μόνο επειδή προσφέρθηκε να συνομιλήσει σε δημόσιο δρόμο στη Βρετανία. Αυτή η απόφαση θα πρέπει να δείξει σε όλους τους λογικούς ανθρώπους ότι, πέρα από κάθε αμφιβολία, οι “ρυθμιστικές ζώνες” γύρω από τις εγκαταστάσεις αμβλώσεων είναι ασύμβατες με μια ελεύθερη κοινωνία».