Η Λίβερπουλ που αγαπήσαμε: Χαρντ ροκ και τρέλα
Τι είναι αυτό που κάνει ξεχωριστή τη Λίβερπουλ; Ο Διονύσης Μαρίνος γράφει για την ομάδα του λιμανιού που τρελαίνει κόσμο
Ο ένας ήταν ό,τι πιο κοντινό στον ιδεότυπο του Βρετανού ποδοσφαιρανθρώπου: αγέρωχο βλέμμα, αυστηρά χαρακτηριστικά, μυώδης, λάτρης της τάξης. Κάθε ομάδα έχει ανάγκη τη «θεότητά» της και η Λίβερπουλ θα έχει πάντα τον Μπιλ Σάνκλι.
Ο άλλος, καίτοι θα έπρεπε να κουβαλάει όλη την αυστηρή χοντροκοπιά των Γερμανών, φέρει ένα εκρηκτικό ταμπεραμέντο που περισσότερο σε Λατίνο προσιδιάζει και λιγότερο σε Τεύτονα. Ο Γιούργκεν Κλοπ κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να πείσει ακόμη και τους δύσπιστους Liverpudlians. Αν υπάρχει ένας προπονητής που μπορεί να περπατήσει στα παπούτσια του ερίτιμου Σάνκλι, τότε μόνο αυτός μπορεί να το κάνει.
Αλλιώς: αν η Λίβερπουλ δεν ευδοκιμήσει ούτε και μ' αυτόν, τότε δύσκολα θα περιμένουμε μια εκτίναξη προς τα μπρος για την ομάδα του λιμανιού. Και κάπως έτσι θα παραμείνει με τα κλέη του παρελθόντος - όπως κάνει όλα αυτά τα χρόνια της ανυδρίας.
Το 5-2 κόντρα στη Ρόμα είναι βγαλμένο από ένα διαφορετικό σενάριο. Ναι, η Λίβερπουλ έχει συνηθίσει σε ένα αγωνιστικό και συναισθηματικό rollercoaster. Από τη χαρά στη λύπη, από την προσμονή στην απογοήτευση. Και είναι η αλήθεια πως μέχρι να αναλάβει δράση ο Σαλάχ, το Άνφιλντ δονούνταν από την αίσθηση του μάταιου κόντρα στους Ρωμαίους.
Αίφνης, έσβησαν τα φώτα. Ο Σαλάχ, αυτή η τόσο ιδιαίτερη φιγούρα ποδοσφαιριστή που δεν είναι Μέσι και Ρονάλντο, αλλά μια κατηγορία μόνος του, έδωσε το έναυσμα για να σκορπίσει η Ρόμα στους πέντε ανέμους.
Βοηθούν και τα δύο απρόσμενα γκολ της Ρόμα στο τέλος, είναι και ο πρότερος βίος της Λίβερπουλ, γενικώς είναι πολλά που σε προδιαθέτουν για μια τρεμάμενη ισορροπία στο εν λόγω ζευγάρι. Είναι πολύ πιθανό, στη Ρώμη να βρεθούμε μπροστά σε ένα δράμα εν εξελίξει.
Η Λίβερπουλ είναι η κλασική ομάδα που ζει με τις αντιθέσεις της. Έστω κι αν με τον Κλοπ αυτές έχουν κατά πολύ λειανθεί και ειδικά φέτος με την έλευση του Σαλάχ έχουν αποκτήσει και μια χροιά έντονου ενδιαφέροντος.
Ναι, ένας προπονητής και ένας ηγέτης μπορούν να αλλάξουν τις σταθερές, αλλά όχι και να τις αναστρέψουν. Αν ήταν έτσι, τώρα η Λίβερπουλ θα μπορούσε να πανηγυρίσει έναν τίτλο στο Νησί, κάτι που δεν συνέβη. Θα μπορούσε να αισθάνεται σίγουρη πως ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ την περιμένει. Πάντα υπάρχει μια τρεμάμενη ισορροπία σε τούτη την ομάδα. Λες και παίζει με τα νεύρα τα δικά της και των οπαδών της.
Οι Βρετανοί θεωρούν πως η Λίβερπουλ είναι η πιο cult ομάδα του Ηνωμένου Βασιλείου. Ενδεχόμενα είναι και η πιο ροκ. Χαρντ ροκ, όμως, όχι κάποια μπαλάντα.
