Δημογραφικό SOS: Αφανισμός χωρίς προηγούμενο - Στο μισό έπεσαν οι γεννήσεις σε 18 χρόνια
Απόλυτη αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη και των προηγούμενων κυβερνήσεων, να βάλουν φρένο στην πληθυσμιακή κατάρρευση
Σχεδόν στο μισό αριθμό έπεσαν οι γεννήσεις στην Ελλάδα μετά από 18 χρόνια, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Δημογραφίας και διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ), Βύρωνας Κοτζαμάνης, παρουσιάζοντας τα ευρήματα των αναλύσεων του Ινστιτούτου.
Τα νούμερα προκαλούν σοκ, αφού από τον μέσο ετήσιο αριθμό των 117,6 χιλιάδων γεννήσεων την περίοδο 2008-2009, έφτασαν μόλις τις 65 χιλιάδες το διάστημα 2025-2026, καταγράφοντας συνολική μείωση της τάξης του 44%. Οι 65 χιλιάδες γεννήσεις αποτελούν ιστορικό χαμηλό χωρίς προηγούμενο.
Την ίδια στιγμή συνεχίζει να ανεβαίνει η μέση ηλικία που οι γυναίκες αποκτούν το πρώτο παιδί. Ενώ το 2008 και το 2009 η μέση ηλικία κυμαινόταν στα 30,2 και 30,3 έτη αντίστοιχα, το 2025 και το 2026 ανέρχεται πλέον στα 32,2 και 32,3 χρόνια, φανερώνοντας ότι η τεκνοποίηση γίνεται όλο και πιο δευτερεύον ζήτημα.
Οι χαμηλοί μισθοί, η ακρίβεια και η εργασιακή ανασφάλεια γίνονται αποτρεπτικοί παράγοντες για τη δημιουργία οικογένειας. Ενώ παράλληλα και η υπερπροώθηση του δικαιωματισμού πυροδοτεί συγκρούσεις ανάμεσα στα βιολογικά φύλα και ευνοεί μια κουλτούρα αποστασιοποίησης. Η επιδίωξη της ευτυχίας γίνεται μια καθαρά ατομική υπόθεση, αντιθέτως με τις παλαιότερες γενιές που θεωρούσαν τη δημιουργία οικογένειας ως στόχο ζωής και προσωπικής πραγμάτωσης. Σήμερα η ανατροφή παιδιού θεωρείται από πολλούς μια «πολυτέλεια» που φοβούνται να επωμιστούν.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προτιμά να επιδοτεί ηλεκτρικά… αυτοκίνητα, συσκευές και «πράσινα» προγράμματα, αντί να επιδοτεί γενναία τις οικογένειες και να δίνει ισχυρά οικονομικά κίνητρα για 2ο και 3ο παιδί. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση της Alco που απευθυνόταν αποκλειστικά σε πολύτεκνες οικογένειες, το 96% απάντησε ότι δεν είναι ευχαριστημένοι από τα μέτρα στήριξης των πολύτεκνων οικογενειών που έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια.
Είναι κάτι περισσότερο από εμφανές ότι για την κυβέρνηση, το δημογραφικό δεν αποτελεί εθνική προτεραιότητα. Σε ευρωπαϊκές χώρες που ηγούνται σε αυτήν την πολιτική, όπως η Ουγγαρία, η κρατική στήριξη δεν περιορίζεται απλά σε κάποια επιδόματα κοροϊδίας, αλλά σε ένα πολυεπίπεδο πλαίσιο μέτρων. Όπως για παράδειγμα την πλήρη απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος για τις μητέρες με πολλά παιδιά και τη διαγραφή χρεών από δάνεια.
Πέρα και από τα οικονομικά αδιέξοδα στην Ελλάδα, οι νέοι βιώνουν συνολικά ένα αίσθημα απαισιοδοξίας για το μέλλον, βλέποντας τη γενικότερη στρεβλή πορεία της χώρας. Εφόσον η νέα γενιά δεν αναγνωρίζει προοπτικές, στρέφεται μαζικά προς τη μετανάστευση και το πρόβλημα εξακολουθεί να γιγαντώνεται.
Η στήριξη της οικογένειας δεν είναι προϊόν… φιλανθρωπίας, αλλά η συνειδητή απόφαση ενός σοβαρού κράτους να εξασφαλίσει την ύπαρξη του στο μέλλον. Η οικογενειακή πολιτική είναι επένδυση για ένα «αύριο» όπου δεν θα εξαρτόμαστε από τρίτους. Όσο πετυχημένες και να είναι οι υποδομές ενός κράτους, δεν σημαίνουν τίποτα αν δεν υπάρχουν Έλληνες να τις στελεχώσουν και να τις εξελίξουν. Εκτός και αν η κυβέρνηση έχει πάψει να ενδιαφέρεται για την Ελλάδα ως χώρα και την αντιλαμβάνεται μόνο ως χώρο που γεμίζει όπως να ‘ναι και με όποιους να’ ναι…
