«Είμαστε όλοι Θέουτα»: Πλήθη Ισπανών διαδήλωσαν κατά της λαθρομετανάστευσης
Εκατοντάδες χιλιάδες Ισπανοί απαίτησαν αυστηρότερο έλεγχο των συνόρων, σε μεγάλες συγκεντρώσεις σε Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Μπιλμπάο και αλλού
Την ώρα που η Ελλάδα «κοιμάται» πάνω από τη βόμβα της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης, άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί αναγάγουν το μεταναστευτικό σε ύψιστο εθνικό θέμα.
Κάτι παραπάνω από ένα μήνα μετά τη μαζική εισβολή λαθρομεταναστών στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, εκατοντάδες χιλιάδες Ισπανοί βγήκαν στους δρόμους της Μαδρίτης και άλλων μεγάλων Ισπανικών πόλεων την Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τη μετριοπαθέστατη διαχείριση της κρίσης στη Θέουτα από την κυβέρνηση Σάντσεθ.
Υπό τους ήχους του κυρίαρχου συνθήματος «Ceuta somos todos» («Είμαστε όλοι Θέουτα»), οι Ισπανοί πολίτες κάνουν λόγο για κανονική εισβολή σε κυρίαρχο κράτος, απαιτώντας αυστηρότερο έλεγχο των συνόρων. Εντυπωσιακά πλάνα από τη Μαδρίτη δείχνουν την εμβληματική πλατεία της πρωτεύουσας Plaza de Cibeles να έχει πλημμυρίσει από κόσμο κατά εκατοντάδες χιλιάδες.
Πολυπληθέστατες συγκεντρώσεις έγιναν επίσης στη Βαρκελώνη, το Μπιλμπάο, αλλά και στην ίδια τη Θέουτα, όπου οι κάτοικοι διαδήλωσαν κρατώντας σημαίες της Ισπανίας. Οι διαδηλώσεις απέκτησαν έντονα αντικυβερνητικό χαρακτήρα, με τους πολίτες να εξαπολύουν βαριές αποδοκιμασίες κατά του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, κατηγορώντας την κυβέρνηση για συνενοχή, αδράνεια και απόκρυψη της πραγματικής κατάστασης. Στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν ανοιχτά η ηγεσία του Λαϊκού Κόμματος (PP με τον Αλβέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο) και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, δίνοντας θεσμικό «βήμα» στη λαϊκή οργή.
Η οργή των Ισπανών δεν στρέφεται μόνο εναντίον της κυβέρνησής τους, αλλά τροφοδοτείται και από εκθέσεις που αποκαλύπτουν ότι οι μαζικές ροές δεν ήταν τυχαίες, αλλά αποτέλεσμα καθοδήγησης που συνδέεται με γεωπολιτικές παρεμβάσεις τρίτων χωρών. Αυτό εντείνει το αίσθημα των πολιτών ότι η Ισπανία υφίσταται ασύμμετρη επίθεση.
Την ίδια ώρα που η Ισπανία «βράζει», στην Ελλάδα που υφίσταται ακόμη χειρότερες συνέπειες από την εργαλειοποιημένη λαθρομετανάστευση, η λαϊκή δυσαρέσκεια συσσωρεύεται εσωτερικά, οδηγώντας σε πολιτική απαξίωση και αποχή, χωρίς όμως να μετατρέπεται σε οργανωμένο, δυναμικό κίνημα διεκδίκησης γύρω από το μεταναστευτικό.
Όμως ο χρόνος της ανοχής και της παθητικής παρατήρησης έχει πια εξαντληθεί. Αν ο ελληνικός λαός δεν απαιτήσει δυναμικά την προστασία των συνόρων του, αυτή η «βόμβα» θα εκραγεί και θα είναι πολύ χειρότερη από την περίπτωση της Θέουτα…
