Τους έδωσε ολόκληρη χώρα για ένα γεράκι το χρόνο

Το 1530, ο Κάρολος Ε΄, Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και βασιλιάς της Ισπανίας, βρέθηκε μπροστά σε ένα δίλημμα: οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη είχαν διωχθεί από τη Ρόδο μετά την πολιορκία των Οθωμανών και ζητούσαν νέα έδρα. Ήταν φημισμένοι για την ιατρική, τη ναυτοσύνη και τη στρατιωτική τους αξία. Ο Κάρολος, με την έγκριση του Πάπα, τους προσέφερε κάτι παράξενα γενναιόδωρο: τα νησιά της Μάλτας και της Γκόζο, καθώς και την παραλιακή Τρίπολη στη Βόρεια Αφρική.

Δεν τους τα χάρισε όμως τελείως δωρεάν. Το τίμημα ήταν μάλλον σουρεαλιστικό για τα σημερινά δεδομένα. Μια φορά το χρόνο, ανήμερα της ημέρας του Αγίου Ιωάννη (24 Ιουνίου), οι Ιππότες όφειλαν να προσφέρουν στον Αντιβασιλέα της Σικελίας —εκπρόσωπο του αυτοκράτορα— ένα γεράκι ως φόρο υποτέλειας. Ένα μόνο γεράκι. Καλοεκπαιδευμένο βέβαια, έτοιμο για βασιλικό κυνήγι, αλλά πάντως… ένα γεράκι.

Αυτό το «γεράκι της Μάλτας» έγινε με τα χρόνια σύμβολο όχι μόνο της ιδιότυπης σχέσης των Ιπποτών με την Ευρώπη αλλά και πηγή έμπνευσης. Ο Ντάσιελ Χάμετ έγραψε το μυθιστόρημα “The Maltese Falcon”, το οποίο έγινε ταινία-σταθμός του φιλμ νουάρ με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Εκεί, το γεράκι ήταν φτιαγμένο από χρυσό και πολύτιμους λίθους. Στην πραγματικότητα, ήταν ζωντανό — κι όμως είχε αξία χώρας ολόκληρης.

Ο παράξενος αυτός φόρος καταβλήθηκε πιστά για πάνω από έναν αιώνα. Κάθε χρόνο οι Ιππότες παρέδιδαν το γεράκι. Μέχρι που η ιστορία άλλαξε ρότα, οι Οθωμανοί απείλησαν ξανά τη Μάλτα, και οι Ιππότες έγραψαν το όνομά τους στην αιωνιότητα με τη μεγάλη πολιορκία του 1565. Μα η συμφωνία του 1530 έμεινε να θυμίζει πώς, κάποτε, ένα γεράκι μπορούσε να είναι αρκετό για να αποκτήσεις ένα βασίλειο.