Είδε το Ρέθυμνο να καίγεται, πέρασε σκλάβα στο χαρέμι, και έγινε η πιο ισχυρή γυναίκα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Όταν το Ρέθυμνο παραδόθηκε στις φλόγες και στα ξίφη των Οθωμανών το 1646, ένα μικρό κορίτσι, η Ευμενία Βόρια, βίωσε τη φρίκη της αιχμαλωσίας. Σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί ξεκίνησε μια πορεία που κανείς δεν θα τολμούσε να φανταστεί: από σκλάβα σε μία από τις πιο πανίσχυρες γυναίκες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στο χαρέμι του παλατιού Τοπ Καπί, η Ευμενία ασπάστηκε το Ισλάμ και μετονομάστηκε σε Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς. Μεγάλωσε μέσα στους αυστηρούς κανόνες του χαρεμιού, αλλά η ευφυΐα, η χάρη και η δύναμη του χαρακτήρα της την έκαναν να ξεχωρίσει. Ο σουλτάνος Μεχμέτ Δ΄ την επέλεξε ως την επίσημη σύζυγό του, και μαζί απέκτησαν δύο γιους, τον Μουσταφά Β΄ και τον Αχμέτ Γ΄, που αργότερα ανέβηκαν στον οθωμανικό θρόνο.

Η Γκιουλνούς δεν ήταν απλώς μια όμορφη παλλακίδα. Ήταν μια γυναίκα με πολιτική διορατικότητα και επιμονή. Όταν έγινε Βαλιντέ Σουλτάνα, η μητέρα του εκάστοτε σουλτάνου, ουσιαστικά συγκυβερνούσε την αυτοκρατορία. Για είκοσι ολόκληρα χρόνια, από το 1695 ως το 1715, ασκούσε τεράστια επιρροή σε κρίσιμες αποφάσεις: από τις πολεμικές επιχειρήσεις μέχρι τις διπλωματικές συμμαχίες, όπως εκείνη με τον βασιλιά Κάρολο ΙΒ΄ της Σουηδίας κατά της Ρωσίας.

Η φήμη της όμως συνοδεύτηκε και από σκοτεινές ιστορίες: δολοπλοκίες, αντιζηλίες στο χαρέμι, ακόμα και μυστήριους θανάτους ανταγωνιστριών της. Οι εχθροί της την αποκαλούσαν αδίστακτη, αλλά εκείνη παρέμενε ακλόνητη στην αποστολή της να εξασφαλίσει τη δύναμη της οικογένειάς της μέσα σε έναν επικίνδυνο κόσμο.

Η Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς πέθανε το 1715 στην Αδριανούπολη, σε ηλικία 73 ετών. Θάφτηκε στο Γενί Βαλιντέ Τζαμί της Κωνσταντινούπολης, σε έναν τάφο που κοιτάζει κατευθείαν τον ουρανό, όπως αρμόζει σε μια γυναίκα που από τη στάχτη της πατρίδας της έγραψε το δικό της κεφάλαιο στην ιστορία της αυτοκρατορίας.