Ήταν ζωηρή και την έστειλαν εσώκλειστη σε σχολείο της Ελβετίας: η κορυφαία Ελληνίδα ηθοποιός που πήρε Όσκαρ

Η Κατίνα Παξινού, γεννημένη ως Αικατερίνη Κωνσταντοπούλου στις 15 Δεκεμβρίου 1900 στον Πειραιά, προερχόταν από εύπορη οικογένεια βιομηχάνων. Η ζωηρή της φύση οδήγησε τους γονείς της να την στείλουν εσώκλειστη σε σχολεία της Ελβετίας, όπως συνηθιζόταν τότε για τα κορίτσια της κοινωνικής της τάξης. Εκεί, φοίτησε στη Σχολή Ουρσουλινών της Τήνου και συνέχισε τις σπουδές της στο Ωδείο της Γενεύης, εστιάζοντας στη μουσική. Αργότερα, παρακολούθησε μαθήματα σε σχολές του Βερολίνου και της Βιέννης, καλλιεργώντας το ταλέντο της στο τραγούδι.

Στα 17 της χρόνια, παντρεύτηκε τον βιομήχανο Ιωάννη Παξινό και απέκτησαν δύο κόρες. Δυστυχώς, η πρωτότοκη κόρη της πέθανε σε νεαρή ηλικία, γεγονός που σημάδεψε βαθιά τη ζωή της. Παρά τις προσωπικές της απώλειες, η Παξινού στράφηκε στο θέατρο, όπου γρήγορα αναδείχθηκε ως κορυφαία ηθοποιός δραματικού ρεπερτορίου. Η καριέρα της απογειώθηκε διεθνώς όταν, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί, το 1944, κέρδισε το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της ως Πιλάρ στην ταινία “Για ποιον χτυπά η καμπάνα”, βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Αυτή η διάκριση την κατέστησε την πρώτη Ελληνίδα και την πρώτη μη Αμερικανίδα ηθοποιό που τιμήθηκε με Όσκαρ.

Η ζωή της Κατίνας Παξινού ήταν γεμάτη προκλήσεις και θριάμβους. Από τα εσώκλειστα σχολεία της Ελβετίας μέχρι τη διεθνή αναγνώριση στο Χόλιγουντ, η πορεία της αντικατοπτρίζει την αφοσίωση και το πάθος της για την τέχνη. Η κληρονομιά της παραμένει ζωντανή, εμπνέοντας νέες γενιές ηθοποιών και καλλιτεχνών.