Ο άνθρωπος που όλοι περνούσαν για χαζό έγινε πλούσιος πουλώντας τα λάθος πράγματα στα λάθος μέρη

Ο Timothy Dexter γεννήθηκε το 1747 στο Μάλντεν της Μασαχουσέτης και τίποτα στην αρχή της ζωής του δεν έδειχνε ότι θα γινόταν πλούσιος. Μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια, είχε ελάχιστη μόρφωση και μπήκε από νωρίς στη δουλειά. Ξεκίνησε ως μαθητευόμενος σε βυρσοδεψείο και όλα έδειχναν μια ζωή χωρίς πολλά περιθώρια. Η πρώτη μεγάλη στροφή δεν ήρθε από κάποια εμπορική του ικανότητα. Ήρθε όταν παντρεύτηκε μια πλούσια χήρα και βρέθηκε ξαφνικά με χρήματα.

Από εκεί αρχίζει το πιο αλλόκοτο μέρος της ιστορίας του. Μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, τα χαρτονομίσματα που λέγονταν Continental currency είχαν χάσει σχεδόν όλη την αξία τους. Ο περισσότερος κόσμος τα απέφευγε σαν άχρηστα. Ο Dexter αγόρασε μεγάλες ποσότητες επειδή κόστιζαν ελάχιστα. Αργότερα, όταν δόθηκε αποζημίωση από το κράτος, έβγαλε κέρδος από κάτι που όλοι οι άλλοι είχαν ξεγράψει.

Παράλογες επιχειρήσεις που κατέληξαν σε κέρδος

Μετά άρχισε να κάνει κινήσεις που έμοιαζαν βέβαιο ότι θα τον καταστρέψουν. Η πιο γνωστή ήταν όταν έστειλε μεταλλικά σκεύη για ζέσταμα κρεβατιών στις Δυτικές Ινδίες, δηλαδή σε τροπικό κλίμα. Όσοι το έμαθαν πίστεψαν ότι αυτή τη φορά τελείωσε. Το φορτίο όμως βρήκε άλλη χρήση. Χρησιμοποιήθηκε για τη μελάσα στη βιομηχανία ζάχαρης και τελικά πουλήθηκε.

Ύστερα ήρθαν κι άλλα τέτοια. Έστειλε γάτες στην Καραϊβική και βρέθηκαν αμέσως αγοραστές, επειδή τα νησιά είχαν μεγάλο πρόβλημα με αρουραίους σε αποθήκες και τρόφιμα. Έστειλε και γάντια με μίττες σε ζεστά μέρη, μόνο που εκεί βρέθηκαν έμποροι που τα πήραν για άλλη αγορά. Σε άλλη περίπτωση, έστειλε κάρβουνο στο Νιούκαστλ, μια πόλη γνωστή ακριβώς για το κάρβουνό της. Ακούγεται σαν αστείο, αλλά το φορτίο έφτασε σε περίοδο απεργίας ανθρακωρύχων και πουλήθηκε ακριβά.

Ακόμη και όταν άρχισε να μαζεύει κόκαλα φάλαινας, πολλοί το είδαν σαν άλλη μια χαζή ιδέα. Στο τέλος όμως αυτό το υλικό βρήκε θέση στη μόδα της εποχής, κυρίως στους κορσέδες, και ξανά του έφερε κέρδος. Αυτό κάνει τον Dexter τόσο παράξενο ως μορφή του εμπορίου. Δεν έδινε την εικόνα ανθρώπου που έβλεπε πιο μακριά από τους άλλους. Έμοιαζε περισσότερο με κάποιον που έπεφτε διαρκώς πάνω σε αγορές που κανείς άλλος δεν είχε σκεφτεί.

Οι αντίπαλοί του τον κορόιδευαν συνέχεια. Συχνά του έδιναν συμβουλές μόνο και μόνο για να τον δουν να χάνει τα λεφτά του. Εκείνος όμως συνέχιζε. Αγόραζε, φόρτωνε πλοία και έπαιρνε ρίσκα. Μερικές φορές τον έβγαζε ασπροπρόσωπο η τύχη. Άλλες φορές συνέβαινε κάτι πιο απλό. Υπήρχαν ανάγκες στην αγορά που οι έξυπνοι δεν είχαν δει, ενώ ο άνθρωπος που όλοι περνούσαν για ανόητο είχε ήδη στείλει το εμπόρευμα.

Μια εκκεντρική προσωπικότητα μέχρι το τέλος

Παράξενος δεν ήταν μόνο στις δουλειές του. Το ίδιο παράξενη ήταν και η εικόνα που έφτιαχνε για τον εαυτό του. Κάποια στιγμή άρχισε να λέει πως είναι ο Lord Timothy Dexter και γέμισε το μεγάλο σπίτι του στο Νιούμπεριπορτ με αγάλματα γνωστών μορφών. Ανάμεσά τους έβαλε και άγαλμα του ίδιου. Ήθελε να τον βλέπουν σαν μεγάλο άντρα της εποχής, παρότι η καλή κοινωνία τον θεωρούσε γελοίο.

Το 1802 έγραψε και το βιβλίο A Pickle for the Knowing Ones. Έμεινε γνωστό όχι τόσο για τις ιδέες του, όσο για τον τρόπο που ήταν γραμμένο. Σχεδόν χωρίς σημεία στίξης, γεμάτο ανορθογραφίες, σαν να ήθελε να δοκιμάσει όποιον το άνοιγε. Όταν του είπαν πως δεν διαβάζεται, στην επόμενη έκδοση πρόσθεσε ξεχωριστή σελίδα με τελείες και κόμματα για να τα βάλει ο αναγνώστης όπου θέλει.

Η πιο σκοτεινή του κίνηση ήρθε λίγο πριν από το τέλος. Οργάνωσε μια ψεύτικη κηδεία για να δει ποιοι θα πάνε και ποιοι θα κλάψουν. Κρυμμένος, παρακολουθούσε τις αντιδράσεις τους. Πέθανε τελικά το 1806, όχι σαν μεγάλος στρατηγός του εμπορίου, αλλά σαν ένα ιστορικό παράδοξο. Ένας άνθρωπος χωρίς μόρφωση, χωρίς κύρος και χωρίς λογικές κινήσεις, που πλούτισε επειδή έζησε σε μια εποχή τόσο χαοτική, ώστε μερικές φορές το πιο παράλογο εμπόριο έβγαινε και το σωστό. Με πληροφορίες από το Britannica.