Outpost Harry: Η ηρωική μάχη των Ελλήνων στην Κορέα

Ιούνιος του 1953. Ο Πόλεμος της Κορέας πλησιάζει προς το τέλος του, όμως σε έναν μικρό λόφο περίπου 100 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Σεούλ κανείς δεν γνωρίζει αν θα ζήσει μέχρι το ξημέρωμα.

Το Outpost Harry ήταν ένα μικρό φυλάκιο μπροστά από την κύρια αμυντική γραμμή των δυνάμεων του ΟΗΕ. Μικρό σε έκταση, τεράστιο σε σημασία. Αν έπεφτε, οι κινεζικές δυνάμεις θα αποκτούσαν εξαιρετική παρατήρηση και πρόσβαση προς την κοιλάδα της Κουμχουά. Γι’ αυτό η διαταγή ήταν απλή: το Harry έπρεπε να κρατηθεί.

Από τις 10 Ιουνίου οι Κινέζοι επιτίθεντο σχεδόν κάθε νύχτα. Χιλιάδες άνδρες, πυροβολικό, όλμοι και επιθέσεις μέσα στο σκοτάδι. Στην πρώτη μεγάλη έφοδο οι υπερασπιστές βρέθηκαν απέναντι σε περίπου 3.600 Κινέζους. Από εκεί προέρχεται και η αναλογία «30 προς 1», η οποία καταγράφεται ακόμη και σε έγγραφο του αμερικανικού Κογκρέσου.

Στις 16 Ιουνίου ήρθε η σειρά των Ελλήνων.

Το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα είχε φτάσει στην Κορέα με αρχική δύναμη περίπου 840 ανδρών, ενώ αργότερα ξεπέρασε τους 1.000. Ήταν ένα ενισχυμένο τάγμα που πολεμούσε ενταγμένο στις αμερικανικές δυνάμεις.

Τη νύχτα 17 προς 18 Ιουνίου, περίπου ένα κινεζικό σύνταγμα κινήθηκε εναντίον του Harry. Στο ίδιο το φυλάκιο βρίσκονταν λιγότεροι από 100 άνδρες του ελληνικού Λόχου P, σύμφωνα με το Outpost Harry Project. Οι πιθανότητες ήταν εφιαλτικές.

Και τότε συνέβη κάτι σχεδόν βγαλμένο από άλλη εποχή.

Οι Κινέζοι μπήκαν στα βόρεια χαρακώματα. Οι Έλληνες δεν υποχώρησαν. Έβαλαν τις ξιφολόγχες και εφόρμησαν. Ακολούθησε μάχη σώμα με σώμα μέσα στη νύχτα. Οι επιτιθέμενοι αποκρούστηκαν, επέστρεψαν και αποκρούστηκαν ξανά. Ελληνική εφεδρεία και αμερικανικά άρματα ολοκλήρωσαν την αντεπίθεση. Τα ξημερώματα το Harry παρέμενε στα χέρια των συμμάχων.

Το ΓΕΣ καταγράφει για την ελληνική μάχη 6 νεκρούς και 19 τραυματίες. Αμερικανικές καταγραφές που καλύπτουν ολόκληρη την πολιορκία 10-18 Ιουνίου δίνουν 15 Έλληνες νεκρούς, 36 τραυματίες και έναν αγνοούμενο.

Ο ελληνικός λόχος τιμήθηκε με Distinguished Unit Citation μαζί με τέσσερις αμερικανικούς λόχους.

Και υπάρχει μια τελευταία, σχεδόν πικρή ειρωνεία.

Στις 27 Ιουλίου υπογράφηκε η ανακωχή. Το ύψωμα που τόσοι άνθρωποι πέθαναν για να κρατήσουν χαρακτηρίστηκε ουδέτερο.

Και όλοι αποχώρησαν.