Πέρασαν 57 χρόνια από τότε που ο άνθρωπος πάτησε στη Σελήνη – ή μήπως δεν πήγαμε ποτέ;

Στις 20 Ιουλίου 1969, η σεληνάκατος Eagle του Apollo 11 προσσεληνώθηκε στη Θάλασσα της Ηρεμίας. Λίγες ώρες αργότερα, στις 02:56 της 21ης Ιουλίου σε παγκόσμια ώρα, ο Νιλ Άρμστρονγκ πάτησε στη Σελήνη. Στις ΗΠΑ ήταν ακόμη 20 Ιουλίου, γι’ αυτό και η επέτειος τιμάται συνήθως εκείνη την ημερομηνία.

Και μετά εμφανίστηκαν οι θεωρίες.

Η σημαία «κυματίζει», άρα υπήρχε αέρας και όλα γυρίστηκαν σε στούντιο. Μόνο που η σημαία είχε οριζόντια μεταλλική ράβδο, ώστε να μένει ανοιχτή στο περιβάλλον χωρίς ατμόσφαιρα. Κουνήθηκε όταν οι αστροναύτες έστριβαν τον στύλο για να τον τοποθετήσουν στο έδαφος και μετά παρέμεινε ακίνητη.

Στις φωτογραφίες δεν υπάρχουν αστέρια. Αυτό συμβαίνει επειδή η φωτισμένη σεληνιακή επιφάνεια και οι λευκές στολές απαιτούσαν μικρό χρόνο έκθεσης. Τα πολύ πιο αχνά αστέρια δεν μπορούσαν να καταγραφούν με τις ίδιες ρυθμίσεις. Όποιος φωτογραφίσει έναν άνθρωπο κάτω από δυνατό φως τη νύχτα θα έχει περίπου το ίδιο αποτέλεσμα.

Οι σκιές φαίνονται να έχουν διαφορετικές κατευθύνσεις. Όχι επειδή ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ είχε στήσει προβολείς, αλλά λόγω της προοπτικής και του ανώμαλου εδάφους. Παράλληλες γραμμές σε έναν τρισδιάστατο χώρο δεν φαίνονται πάντα παράλληλες όταν αποτυπώνονται σε επίπεδη φωτογραφία.

Υπάρχουν και πιο δύσκολα στοιχεία για να χωρέσουν στο σενάριο της απάτης. Το βρετανικό αστεροσκοπείο Jodrell Bank παρακολουθούσε ανεξάρτητα την αποστολή και κατέγραψε την κάθοδο του Eagle. Οι αστροναύτες άφησαν ανακλαστήρες στη Σελήνη, οι οποίοι χρησιμοποιούνται ακόμη για μετρήσεις με ακτίνες λέιζερ. Δορυφορικές εικόνες δείχνουν τα σημεία προσεδάφισης, τον εξοπλισμό και τα ίχνη των αστροναυτών.

Με απλά λόγια, για να ήταν όλα σκηνοθετημένα, η NASA δεν θα έπρεπε μόνο να γυρίσει μια εξαιρετική ταινία. Θα έπρεπε να ξεγελάσει ξένα αστεροσκοπεία, επιστήμονες, τη Σοβιετική Ένωση και τις επόμενες διαστημικές αποστολές.

Και να κρατήσει το μυστικό για 57 χρόνια.