Τον έλεγαν Γενναίο γιατί στα 15 του τα έβαλε με έναν Αιθίοπα θηρίο

Ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης, γνωστός ως Γενναίος, δεν απέκτησε το προσωνύμιό του τυχαία. Σε ηλικία μόλις 15 ετών, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, στάθηκε αντιμέτωπος με έναν θηριώδη Αιθίοπα πολεμιστή, ο οποίος είχε τη φήμη ότι εξόντωνε αμάχους και αιχμαλώτους. Ο νεαρός Ιωάννης, με θάρρος που ξεπερνούσε την ηλικία και τη σωματική του διάπλαση, κατάφερε να τον αφοπλίσει, να τον αιχμαλωτίσει και να τον παραδώσει στον πατέρα του, τον θρυλικό Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Η γενναία αυτή πράξη τού χάρισε το όνομα που θα τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή.

Γεννημένος το 1806 στη Ζάκυνθο, μεγάλωσε μέσα στις διώξεις και την ανέχεια, αφού η οικογένειά του είχε καταφύγει εκεί για να γλιτώσει από τους Τούρκους. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από τη φτώχεια και την αβεβαιότητα, αλλά και από την πολεμική παράδοση της οικογένειάς του. Ο πατέρας του, υπηρετώντας στον αγγλικό στρατό, του δίδαξε τις πρώτες στρατιωτικές γνώσεις, προετοιμάζοντάς τον για τη φωτιά της επανάστασης.

Όταν ξέσπασε η Επανάσταση, ο Ιωάννης ρίχτηκε στη μάχη χωρίς δισταγμό. Εκτός από την περίφημη μονομαχία του έξω από τα τείχη της Τριπολιτσάς, πήρε μέρος σε μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις, οργανώνοντας το δικό του σώμα πολεμιστών. Μαζί με τον πατέρα του, αντιμετώπισε τον Δράμαλη και τον Ιμπραήμ, διακρίθηκε στη μάχη της Τραμπάλας και στα Τρίκορφα, ενώ συμμετείχε στον κλεφτοπόλεμο που κράτησε ζωντανή την επανάσταση ως τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Μετά την απελευθέρωση, ο Γενναίος ακολούθησε τον Ιωάννη Καποδίστρια και στη συνέχεια τον Όθωνα, αναλαμβάνοντας στρατιωτικά και πολιτικά αξιώματα. Υπήρξε υπασπιστής του βασιλιά, έφτασε στον βαθμό του υποστρατήγου και έγινε ακόμα και πρωθυπουργός το 1862, λίγο πριν την έξωση του Όθωνα. Παρότι υπηρέτησε ως πολιτικός, η φήμη του ως γενναίου πολεμιστή της Επανάστασης τον ακολούθησε μέχρι τον θάνατό του το 1868.