Ολυμπιακός: Η επίθεση έγινε το νέο μεγάλο όπλο του

Ο Ολυμπιακός είχε εδώ και χρόνια ως βασικά χαρακτηριστικά του τη σκληράδα, την τακτική συνέπεια και την ικανότητα να ελέγχει τον ρυθμό ενός αγώνα. Στα πρώτα παιχνίδια της νέας σεζόν, όμως, παρουσιάζει ακόμη ένα στοιχείο που μπορεί να αλλάξει σημαντικά τις ισορροπίες στη EuroLeague: μια επίθεση που παράγει πόντους με εντυπωσιακή ευκολία, ακόμη και όταν δεν λειτουργούν όλα ιδανικά.

Η νίκη με 93-91 απέναντι στη Ζαλγκίρις στο Κάουνας δεν ήταν σημαντική μόνο επειδή έδωσε στους Πειραιώτες το 2/2 στη διοργάνωση. Ο τρόπος με τον οποίο ήρθε αποκάλυψε πολλά για τις δυνατότητες της φετινής ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα.

Ο Ολυμπιακός έφτασε στους 93 πόντους σε μια δύσκολη έδρα, απέναντι σε έναν αντίπαλο που τον πίεσε μέχρι την τελευταία κατοχή, ενώ παράλληλα είχε πολύ χαμηλά ποσοστά από την περιφέρεια. Αυτό είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της βραδιάς.

Σχεδόν 100 πόντοι χωρίς να μπαίνουν τα τρίποντα

Στο πρώτο ημίχρονο οι ερυθρόλευκοι είχαν 0/11 τρίποντα. Ολοκλήρωσαν την αναμέτρηση με μόλις 5/20 και, παρ’ όλα αυτά, σταμάτησαν στους 93 πόντους.

Το συγκεκριμένο στατιστικό εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη διαφορά που παρουσιάζει ο φετινός Ολυμπιακός.

Μια ομάδα που μπορεί να πλησιάζει τους 100 πόντους χωρίς να σουτάρει καλά από τα 6,75 μέτρα δεν εξαρτάται πλέον από μία μόνο επιθετική συνθήκη. Μπορεί να δημιουργήσει από το pick and roll, να χτυπήσει στο ανοιχτό γήπεδο, να βρει πόντους από ατομικές ενέργειες και να εκμεταλλευτεί διαφορετικά σχήματα ανάλογα με την άμυνα που έχει απέναντί της.

Και αυτό δημιουργεί ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα στους αντιπάλους.

Αν κλείσουν τη ρακέτα, υπάρχουν οι σουτέρ. Αν πιέσουν περισσότερο στην περιφέρεια, δημιουργούνται διάδρομοι προς το καλάθι. Αν επιχειρήσουν να περιορίσουν έναν συγκεκριμένο παίκτη, ο Ολυμπιακός έχει πλέον αρκετούς ακόμη που μπορούν να πάρουν επιθετικές ευθύνες.

Από τους 106 της Μπασκόνια στους 93 του Κάουνας

Η εμφάνιση απέναντι στη Ζαλγκίρις δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό.

Στην πρεμιέρα της EuroLeague ο Ολυμπιακός είχε σημειώσει 106 πόντους απέναντι στην Μπασκόνια. Λίγες ημέρες αργότερα έφτασε στους 93 στο Κάουνας, σε ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι.

Αυτό ακριβώς έχει μεγαλύτερη σημασία από τους ίδιους τους αριθμούς.

Οι 106 πόντοι μπορεί να προκύψουν από μια βραδιά στην οποία σχεδόν όλα λειτουργούν σωστά. Οι 93 πόντοι όμως, όταν συνοδεύονται από μόλις πέντε εύστοχα τρίποντα και ένα πρώτο ημίχρονο χωρίς κανένα σουτ έξω από τα 6,75 μέτρα, δείχνουν ότι υπάρχει πλέον σταθερή επιθετική βάση.

Δεν πρόκειται απλώς για μια ομάδα που μπορεί να κάνει μια μεγάλη επιθετική βραδιά. Πρόκειται για μια ομάδα που φαίνεται να έχει δημιουργήσει πολλούς διαφορετικούς μηχανισμούς για να βρίσκει σκορ.

Πέντε παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων

Ένα ακόμη στοιχείο από το Κάουνας αποτυπώνει το βάθος των επιλογών του Ολυμπιακού.

Πέντε παίκτες τελείωσαν το παιχνίδι με διψήφιο αριθμό πόντων.

Αυτό σημαίνει ότι η αντίπαλη άμυνα δεν μπορεί εύκολα να καθορίσει ποιον παίκτη πρέπει να περιορίσει πρώτο. Δεν υπάρχει μία και μοναδική πηγή σκοραρίσματος πάνω στην οποία στηρίζεται ολόκληρη η επίθεση.

Ο Εβάν Φουρνιέ ήταν αυτός που βγήκε μπροστά στις κρίσιμες κατοχές και πέτυχε δύο μεγάλα τρίποντα στο τέλος, όμως ο Ολυμπιακός είχε ήδη φτάσει σε εκείνο το σημείο του αγώνα χάρη στη συνολική του λειτουργία.

Αυτή είναι και μία από τις σημαντικότερες διαφορές μιας πραγματικά καλής επίθεσης: άλλο να διαθέτεις παίκτες που μπορούν να σκοράρουν και άλλο να έχεις ένα σύστημα που δημιουργεί συνεχώς τις προϋποθέσεις για να σκοράρουν πολλοί.

Ο Ολυμπιακός δείχνει αυτή τη στιγμή να έχει και τα δύο.

Μοντέρο και ΜακΙντάιρ αλλάζουν τη δημιουργία

Η μεγάλη αλλαγή ξεκινά σε μεγάλο βαθμό από τη θέση του πόιντ γκαρντ.

Ο Γιαν Μοντέρο και ο ΜακΙντάιρ προσφέρουν στον Γιώργο Μπαρτζώκα δύο χειριστές που μπορούν όχι μόνο να οργανώσουν, αλλά και να απειλήσουν προσωπικά το καλάθι.

Στο Κάουνας μοίρασαν συνολικά 13 ασίστ. Ο Μοντέρο είχε επτά και ο ΜακΙντάιρ έξι, ενώ ο πρώτος πρόσθεσε και 15 πόντους.

Οι αριθμοί αυτοί έχουν ιδιαίτερη αξία επειδή δείχνουν ότι η δημιουργία του Ολυμπιακού δεν είναι πλέον μονοδιάστατη.

Όταν ο βασικός χειριστής μπορεί να εκτελέσει, να διεισδύσει και να πασάρει με την ίδια αποτελεσματικότητα, η άμυνα καλείται να πάρει συνεχώς δύσκολες αποφάσεις.

Αν δώσει χώρο, κινδυνεύει να δεχθεί το σουτ. Αν βγει ψηλότερα, ανοίγει ο δρόμος προς τη ρακέτα. Αν έρθει δεύτερος αμυντικός, δημιουργείται ελεύθερος συμπαίκτης.

Ακριβώς αυτή η συνεχής δημιουργία πλεονεκτήματος κάνει τη φετινή επίθεση των Πειραιωτών πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Το σημαντικότερο δεν είναι η «100άρα»

Οι 100 πόντοι είναι εντυπωσιακός αριθμός και φυσιολογικά τραβά την προσοχή. Για τον Ολυμπιακό, όμως, το σημαντικότερο δεν είναι αν θα τελειώσει ένα παιχνίδι με 98, 100 ή 106 πόντους.

Το ουσιαστικό είναι ο τρόπος με τον οποίο φτάνει σε αυτά τα επίπεδα παραγωγικότητας.

Απέναντι στην Μπασκόνια ξεπέρασε τους 100. Στο Κάουνας πλησίασε ξανά το συγκεκριμένο όριο χωρίς να σουτάρει καλά από το τρίποντο.

Αυτό δείχνει ότι η επιθετική ποιότητα δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ευστοχία μιας βραδιάς.

Και για μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστήσει σε μια διοργάνωση τόσο απαιτητική όσο η EuroLeague, αυτή είναι πολύ σημαντικότερη ένδειξη από οποιοδήποτε μεμονωμένο σκορ.

Η Μπολόνια είναι το επόμενο τεστ

Το πρόγραμμα δεν επιτρέπει στον Ολυμπιακό να μείνει για πολύ στη νίκη του Κάουνας.

Ακολουθεί η εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Βίρτους Μπολόνια, στην οποία οι ερυθρόλευκοι θα προσπαθήσουν να συνεχίσουν το αήττητο ξεκίνημά τους.

Κάθε νέο παιχνίδι θα προσθέτει στοιχεία στην εικόνα της ομάδας και θα δείχνει κατά πόσο αυτή η επιθετική αποτελεσματικότητα μπορεί να διατηρηθεί σε βάθος χρόνου.

Τα πρώτα δείγματα, πάντως, είναι ξεκάθαρα.

Ο Ολυμπιακός διαθέτει περισσότερους δημιουργούς, μεγαλύτερη επιθετική πολυφωνία και την ικανότητα να σκοράρει πολύ ακόμη και όταν ένα σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού του δεν λειτουργεί.

Και αν αυτή η εικόνα αποκτήσει διάρκεια, οι «100άρες» μπορεί πράγματι να πάψουν να αποτελούν έκπληξη.