Δύσκολες αποφάσεις: Πώς ξεχωρίζουν τα δεδομένα από τον φόβο
Οι δύσκολες αποφάσεις γίνονται καθαρότερες όταν ξεχωρίζουμε τα πραγματικά δεδομένα από τις υποθέσεις και τα συναισθήματα.
Μια δύσκολη απόφαση γίνεται πιο θολή όταν όλες οι σκέψεις αντιμετωπίζονται σαν δεδομένα. Η καταγραφή όσων γνωρίζουμε και όσων υποθέτουμε δημιουργεί καθαρότερη εικόνα. Το πρώτο βήμα είναι να αναγνωριστεί πότε και γιατί εμφανίζεται η δυσκολία. Η παρατήρηση αυτή μετατρέπει ένα αόριστο πρόβλημα σε συγκεκριμένη κατάσταση που μπορεί να αντιμετωπιστεί.
Τα βασικά κριτήρια γράφονται πριν συγκρίνουμε επιλογές. Έτσι η στιγμή ή η ένταση μιας γνώμης δεν αλλάζει συνεχώς το σημείο αναφοράς. Η αλλαγή γίνεται πιο εύκολη όταν το ζητούμενο είναι μικρό, σαφές και μετρήσιμο. Ένα απλό σημάδι ολοκλήρωσης δίνει στον εγκέφαλο ανατροφοδότηση και βοηθά να διατηρηθεί η προσπάθεια.
Η απόφαση χρειάζεται και χρονικό όριο. Η ατελείωτη συλλογή πληροφοριών δεν προσφέρει πάντα μεγαλύτερη βεβαιότητα. Δεν έχουν όλες οι ημέρες την ίδια ενέργεια, επομένως χρειάζεται ένα ελάχιστο ρεαλιστικό πλάνο για τις δύσκολες στιγμές. Η ευελιξία προστατεύει τη συνήθεια από την απογοήτευση μιας προσωρινής αποτυχίας.
Όταν το ζήτημα επηρεάζει υγεία, χρήματα ή νομικές υποχρεώσεις, ζητείται εξειδικευμένη συμβουλή. Η ψύχραιμη σκέψη δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφασίζουμε μόνοι. Με τον χρόνο, η επανάληψη δημιουργεί ένα σύστημα που απαιτεί λιγότερη σκέψη. Η πρόοδος δεν φαίνεται πάντα θεαματική, αλλά γίνεται ορατή όταν οι μικρές αποφάσεις αποκτούν σταθερότητα.
