Η διαφορετικότητα στην πόλη χρειάζεται καθημερινές αποφάσεις και όχι μόνο διακηρύξεις
Η διαφορετικότητα στην πόλη απαιτεί πολιτικές, συμμετοχή και σταθερή αξιολόγηση ώστε η ισότητα να φαίνεται καθαρά στην καθημερινή ζωή όλων.
Μια Χάρτα Διαφορετικότητας μπορεί να λειτουργήσει ως δημόσια δέσμευση όμως η αξία της κρίνεται από όσα ακολουθούν. Η αποδοχή των διαφορετικών ταυτοτήτων δεν περιορίζεται σε ένα έγγραφο ή σε μια τελετή. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται οι υπηρεσίες και αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι.
Οι πόλεις περιλαμβάνουν κατοίκους διαφορετικής ηλικίας, καταγωγής, θρησκείας, αναπηρίας και οικογενειακής κατάστασης. Οι ανάγκες τους δεν είναι ίδιες και μια ενιαία λύση συχνά αφήνει κάποιους έξω από την καθημερινή συμμετοχή.
Η διαφορετικότητα συνδέεται με την εργασία, την εκπαίδευση και τον δημόσιο χώρο. Η σαφής ενημέρωση, η καταπολέμηση των διακρίσεων και η συμμετοχή των κοινοτήτων στη λήψη αποφάσεων μπορούν να κάνουν τις υπηρεσίες πιο δίκαιες.
Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει ιδιαίτερο ρόλο επειδή βρίσκεται κοντά στα προβλήματα. Μπορεί να εντοπίσει εμπόδια στις μετακινήσεις, στη σχολική ζωή ή στην πρόσβαση σε πολιτιστικές δράσεις και να δημιουργήσει μηχανισμούς διαβούλευσης με όσους επηρεάζονται.
Η αλλαγή χρειάζεται μέτρηση. Πόσοι άνθρωποι συμμετέχουν, ποιοι παραμένουν αποκλεισμένοι και τι διορθώνεται στην πράξη είναι ερωτήματα που κρατούν τη δέσμευση ζωντανή και εμποδίζουν τη διαφορετικότητα να γίνει απλώς σύνθημα.
