Η Ελλάδα της στάχτης: 4,7 εκατ. στρέμματα κάηκαν τα τελευταία 7 χρόνια!
Τρίτη στην Ευρώπη η Ελλάδα σε αναλογία καμένων εκτάσεων - Ένα εφιαλτικό ρεκόρ που αποκαλύπτει τις κυβερνητικές ευθύνες
Με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, 4,7 εκατομμύρια στρέμματα έχουν γίνει στάχτη στη χώρα μας από το 2019 ως σήμερα! Το νούμερο είναι τόσο αδιανόητο που δεν μπορεί να το διαχειριστεί ο νους, κι όμως επιβεβαιώνεται από τις πλέον επίσημες μετρήσεις.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του ευρωπαϊκού συστήματος EFFIS/Copernicus, από το 2019 έως και το 2026 η καμένη έκταση στην Ελλάδα προσεγγίζει τα 473.908 εκτάρια, δηλαδή περίπου 4,7 εκατομμύρια στρέμματα. Για να καταλάβουμε τι μέγεθος καταστροφής αντιπροσωπεύει αυτό το νούμερο, μιλάμε για συνολική καμένη έκταση περίπου όσο το ελεύθερο κομμάτι της Κύπρου!
Αν αυτό δεν είναι παταγώδης αποτυχία και ιστορική καταστροφή, δεν ξέρουμε τι είναι. Και αν εκτιμηθεί το ποσοστό καμένης έκτασης σε σχέση με το μέγεθος της επικράτειάς της χώρας, εκεί αποκαλύπτεται ακόμα χειρότερη πτυχή του δράματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία του EFFIS η Ελλάδα καταλαμβάνει την τρίτη θέση πανευρωπαϊκά σε καμένες περιοχές σε σχέση με τη συνολική έκταση της.
Συγκεκριμένα η Πορτογαλία βρίσκεται στην πρώτη θέση με 737.846 καμένα εκτάρια που αποτελούν το 8,03% της συνολικής της έκτασης. Δεύτερη, δυστυχώς, η Κύπρος, με 31.902 καμένα εκτάρια, δηλαδή το 5,58%. Και τρίτη η Ελλάδα με 473.908 καμένα εκτάρια, δηλαδή 3,57% της συνολικής μας έκτασης.
Στη συνέχεια της λίστας έχουμε:
Ισπανία: 1.307.348 εκτάρια – 2,58%
Ρουμανία: 524.570 εκτάρια – 2,20%
Ιταλία: 602.937 εκτάρια – 2,00%
Κροατία: 107.070 εκτάρια – 1,88%
Βουλγαρία: 138.441 εκτάρια – 1,24%
Γαλλία: 320.074 εκτάρια – 0,58%
Βλέπουμε λοιπόν ότι χώρες που μετρούν πολύ περισσότερες καμένες εκτάσεις από την Ελλάδα (όπως η Ισπανία, η Ιταλία κλπ), βρίσκονται χαμηλότερα στην κατάταξη καταστροφής λόγω της πολύ μεγαλύτερης συνολικής έκτασης τους. Κάτι που σημαίνει ότι η Ελλάδα ως μια χώρα μετρίων έως μικρών διαστάσεων, θα όφειλε να προστατέψει πολύ καλύτερα τον δασικό της πλούτο.
Αυτό ακριβώς το στοιχείο καταρρίπτει το κυβερνητικό αφήγημα που αποδίδει τα πάντα στην κλιματική κρίση. Όταν χώρες με παρόμοια θερμά και ξηρά μεσογειακά κλίματα καταφέρνουν να περιορίζουν τις απώλειες σε χαμηλότερα ποσοστά επί του συνόλου της επικράτειάς τους, είναι σαφές ότι το πρόβλημα δεν περιβαλλοντικό αλλά κυρίως πολιτικό και επιχειρησιακό.
Η έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδίου πρόληψης, η υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση των δασικών υπηρεσιών, η μη αποτροπή των εμπρησμών και το απαρχαιωμένο ηλεκτρικό δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ, είναι βασικές αιτίες αυτής της επταετούς καταστροφής. Έτσι κάθε καλοκαίρι επαναλαμβάνεται το ίδιο τραγικό έργο, με τεράστιες εκτάσεις να εξαφανίζονται από τον χάρτη, αφήνοντας πίσω τους οικολογικά ερείπια, κατεστραμμένες περιουσίες και έναν ανεπανόρθωτα πληγωμένο φυσικό πλούτο που θα χρειαστεί δεκαετίες για να αναγεννηθεί.
