Η ενημέρωση για τους ηλικιωμένους πρέπει να φτάνει στη γειτονιά

Πληροφορίες για κοινωνικές υπηρεσίες, υποστήριξη και δικαιώματα υπάρχουν συχνά σε ιστοσελίδες ή έντυπα που δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν. Για έναν ηλικιωμένο που δεν χρησιμοποιεί ψηφιακές υπηρεσίες ή δυσκολεύεται να μετακινηθεί, η ύπαρξη μιας παροχής δεν σημαίνει ότι μπορεί και να την αξιοποιήσει.

Η ενημέρωση χρειάζεται να φτάνει σε σημεία της καθημερινότητας: δημοτικές δομές, κέντρα κοινότητας, λέσχες, φαρμακεία ή χώρους συνάντησης, ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες. Η προσωπική επικοινωνία δίνει τη δυνατότητα για διευκρινίσεις και βοηθά να εντοπιστούν πρακτικά εμπόδια που δεν φαίνονται σε έναν κατάλογο υπηρεσιών.

Η γλώσσα έχει σημασία. Απλές οδηγίες, μεγάλα και ευανάγνωστα γράμματα, συγκεκριμένα τηλέφωνα επικοινωνίας και καθαρά βήματα αίτησης διευκολύνουν την κατανόηση. Αν μια διαδικασία απαιτεί ψηφιακή πρόσβαση, χρειάζεται να υπάρχει και υποστήριξη για όσους δεν μπορούν να τη διεκπεραιώσουν μόνοι τους.

Η προσωπική επαφή δεν πρέπει να βασίζεται σε στερεότυπα για την τρίτη ηλικία. Οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές ανάγκες, εμπειρίες και βαθμούς αυτονομίας. Οι φορείς χρειάζεται να ακούν τι ζητά ο ίδιος ο πολίτης και να αποφεύγουν να μιλούν για εκείνον σαν να μην μπορεί να αποφασίσει.

Μια εκδήλωση ή ένα ενημερωτικό περίπτερο είναι μόνο η αρχή. Για να έχει συνέχεια, πρέπει να προσφέρει παραπομπή σε αρμόδια υπηρεσία, σημείο επικοινωνίας και ενημέρωση για το τι γίνεται μετά. Αν δεν υπάρχει η υπηρεσία που αναφέρεται, η προσδοκία που δημιουργείται μπορεί να απογοητεύσει και να κλονίσει την εμπιστοσύνη.

Η αποτελεσματική ενημέρωση συνδέει την πληροφορία με πραγματική δυνατότητα δράσης. Όταν οι δήμοι και οι φορείς αξιολογούν ποιοι μένουν εκτός και προσαρμόζουν τα κανάλια τους, περισσότεροι ηλικιωμένοι μπορούν να συμμετέχουν και να χρησιμοποιούν υπηρεσίες με τους δικούς τους όρους.