Όταν το ποδήλατο γίνεται καθημερινή μετακίνηση και όχι απλώς τρόπος άσκησης
Το ποδήλατο γίνεται καθημερινό μέσο μετακίνησης όταν η πόλη προσφέρει ασφάλεια, υποδομές, σύνδεση και οικονομική πρόσβαση σε όλους τους πολίτες.
Σε ορισμένες πόλεις το ποδήλατο δεν αποτελεί μόνο επιλογή αναψυχής. Είναι μέσο μετακίνησης για εργασία, σχολείο και αγορές. Η εικόνα αυτή δείχνει ότι η ποδηλατική κουλτούρα δεν δημιουργείται μόνο από την προτίμηση των κατοίκων αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο έχει οργανωθεί ο δημόσιος χώρος.
Για να γίνει το ποδήλατο καθημερινό χρειάζονται ασφαλείς διαδρομές, σύνδεση με τα μέσα μεταφοράς και κανόνες που προστατεύουν όλους τους χρήστες του δρόμου. Η ατομική προσπάθεια δεν αρκεί όταν ο σχεδιασμός αφήνει τον ποδηλάτη εκτεθειμένο.
Η ποδηλασία μπορεί να μειώσει τις μικρές διαδρομές με αυτοκίνητο και να κάνει τις γειτονιές πιο ήσυχες. Παράλληλα δημιουργεί μια διαφορετική σχέση με την απόσταση αφού ο κάτοικος παρατηρεί καλύτερα τους δρόμους και τις υπηρεσίες της περιοχής του.
Υπάρχουν όμως και προϋποθέσεις για να είναι πραγματικά κοινωνική επιλογή. Το κόστος αγοράς, η συντήρηση, η ασφάλεια και η δυνατότητα στάθμευσης πρέπει να αντιμετωπίζονται ώστε το ποδήλατο να μην είναι προνόμιο μιας μικρής ομάδας.
Η ποδηλατική πόλη δεν χρειάζεται να αντιγράψει ένα ξένο μοντέλο. Χρειάζεται να αξιοποιήσει τις δικές της αποστάσεις, το ανάγλυφο και τις συνήθειες των κατοίκων της ώστε η μετακίνηση να γίνει πιο καθαρή, ασφαλής και προσιτή.
