Ολυμπιακός: Πέντε πράγματα που δεν πρέπει να χαθούν πίσω από τον Ελ Κααμπί
Λογικό ο σοβαρός τραυματισμός του Αγιούμπ Ελ Κααμπί να επισκιάζει τα πάντα στον Ολυμπιακό μετά το 1-1 στον Βόλο. Υπάρχει όμως και το ποδόσφαιρο. Και στο Πανθεσσαλικό έγιναν αρκετά πράγματα που αξίζουν συζήτηση.
Είναι απόλυτα κατανοητό το σοκ που προκάλεσε η εικόνα του Μαροκινού να σφαδάζει στον αγωνιστικό χώρο. Καμιά φορά έχει σημασία και ποιος τραυματίζεται. Και για τον Ολυμπιακό, μέσα στο γήπεδο αλλά και στα αποδυτήρια, ο Ελ Κααμπί είναι... Ο παίκτης. Δεν είναι απλώς ο φορ που βάζει τα γκολ. Είναι μία από τις μεγαλύτερες σταθερές αυτής της ομάδας.
Δουλειά του προπονητή και των ποδοσφαιριστών, όμως, είναι να διαχειρίζονται και τέτοιες καταστάσεις. Άνθρωποι είναι όλοι, ασφαλώς, και κανείς δεν μπορεί να απαιτήσει να πατήσεις ένα κουμπί και να ξεχάσεις αυτό που μόλις συνέβη δίπλα σου.
Γι' αυτό και δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση. Μερικά bullets από τον Βόλο.
• Δεν είναι «κόλλημα» η διαρκής κριτική στον Ντάνι Γκαρσία.
Με τα σημερινά δεδομένα, από πλευράς αξίας και προσφοράς, μοιάζει να είναι το πέμπτο χαφ στην ιεραρχία. Για να μην πούμε έκτο, αν στην κουβέντα προσθέσουμε και τον Φίλη. Πουέρτα, Έσε και Φρόιλερ βρίσκονται πιο μπροστά. Αν υποθέσουμε ότι οι δύο πρώτοι λογίζονται περισσότερο ως «8άρια» και ο Φρόιλερ δεν είναι ακόμη απόλυτα έτοιμος, υπάρχει μία λογική εξήγηση για τη χρησιμοποίησή του. Δεν υπάρχει όμως λογική στο να μην παίζει ο Σιπιόνι για να παίξει ο Ισπανός. Ειδικά όταν η απόδοσή του στον Βόλο ήταν κακή.
• Πόσες ευκαιρίες πρέπει να πάρει ακόμη ο Τσικίνιο;
ΟΚ, η παρουσία του στην Τρίπολη ήταν θετική. Η συνολική εικόνα του, όμως, εδώ και επτά-οκτώ μήνες είναι απογοητευτική. Είτε παίζει πίσω από τον φορ είτε στα άκρα, προσφέρει λίγα. Χαρακτηριστική φάση της αγωνιστικής του ένδειας αυτή του πρώτου ημιχρόνου: έχει τη δυνατότητα να βγάλει μόνο του απέναντι στον Σιαμπάνη είτε τον Ελ Κααμπί είτε τον Ζότα και τελικά στέλνει την μπάλα πάνω στον τερματοφύλακα του Βόλου.
• Κάποιος πρέπει να πει στον Γκονζάλες ότι το γκολ θα έρθει.
Δεν χρειάζεται να το κυνηγάει με τέτοια εμμονή και κυρίως να γίνεται μη ομαδικός σε κρίσιμες φάσεις. Το παράδοξο είναι πως γενικά δεν δείχνει ατομιστής. Όταν όμως πλησιάζει στην περιοχή και βλέπει το γκολ μπροστά του, ώρες-ώρες συμπεριφέρεται έτσι. Το έκανε στην Τρίπολη, το επανέλαβε και στον Βόλο. Η ποιότητα φαίνεται ότι υπάρχει. Λίγο μεγαλύτερη ηρεμία χρειάζεται.
• Δεν γίνεται σε αυτό το παιχνίδι να μην παίζει ούτε λεπτό ο Φορτούνης.
Δεν γίνεται να μην παίζει λεπτό ο Φορτούνης. Ε, δεν γίνεται να μην περάσει αλλαγή ο Φορτούνης. Πώς αλλιώς να το πούμε; Σε ένα παιχνίδι που ο Ολυμπιακός ψάχνει δημιουργία, τελική πάσα και μία προσωπική ενέργεια απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, είναι δύσκολο να εξηγηθεί γιατί ένας παίκτης με αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά έμεινε στον πάγκο μέχρι το τέλος.
• Το γκολ του Βόλου είναι λάθος του Ρέτσου. 100%.
Κάνει τυφλό γύρισμα χωρίς προηγουμένως να ελέγξει τη θέση του τερματοφύλακά του. Και σωστά ο γκολκίπερ δεν βρίσκεται ακριβώς πάνω στη γραμμή. Πολλοί τερματοφύλακες, όταν η ομάδα τους έχει την κατοχή, παίρνουν θέση λίγο ψηλότερα, ακριβώς για να συμμετέχουν στην κυκλοφορία και να μην κινδυνεύσουν από ένα κακό κοντρόλ πάνω στην εστία. Ο Ρέτσος στέλνει την μπάλα προς τα εκεί και μάλιστα με δύναμη. Το λάθος είναι δικό του.
• Ο Μπρούνο και οι σέντρες του.
Ο Μπρούνο πιστώνεται την μπαλιά στον Ελ Κααμπί στη φάση του τραυματισμού. Μέχρι εκεί, όμως. Οι σέντρες του εξακολουθούν να είναι προβληματικές και πλέον σε εκνευριστικό βαθμό. Για έναν ακραίο μπακ που παίρνει τόσες φορές μέτρα και φτάνει σε θέση να γεμίσει την περιοχή, η ποιότητα της τελικής του μπάλας πρέπει να είναι πολύ καλύτερη.
Όλα αυτά, ασφαλώς, περνούν αυτή τη στιγμή σε δεύτερη μοίρα μπροστά σε αυτό που συνέβη στον Ελ Κααμπί. Και λογικά. Δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει και να ξεχαστούν. Διότι ο Ολυμπιακός έχασε δύο βαθμούς στον Βόλο και δεν τους έχασε μόνο επειδή τραυματίστηκε ο Μαροκινός.
