Ο κρυφός όροφος του ουρανοξύστη στο ελληνικό που δεν θα κατοικεί κανείς

Στον Riviera Tower του Ελληνικού, εκεί όπου το κτίριο πλησιάζει τα 200 μέτρα ύψος, υπάρχει ένας όροφος που δεν προορίζεται για κατοίκους. Δεν θα έχει σαλόνια, κουζίνες, υπνοδωμάτια ή τεράστια παράθυρα με θέα στον Σαρωνικό. Στα τεχνικά σχέδια εμφανίζεται ως Mechanical Level. Με απλά λόγια, είναι ένας όροφος φτιαγμένος για τις μηχανές που χρειάζεται ο ουρανοξύστης για να λειτουργεί.

Αυτό είναι το βασικό που πρέπει να καταλάβει κανείς: ένα κτίριο 200 μέτρων δεν λειτουργεί όπως μια συνηθισμένη πολυκατοικία. Δεν αρκεί ένας καυστήρας στο υπόγειο, ένας πίνακας ρεύματος και μερικές σωληνώσεις. Σε τόσο μεγάλο ύψος, το νερό πρέπει να φτάνει με ελεγχόμενη πίεση δεκάδες ορόφους ψηλότερα. Ο αέρας πρέπει να ανανεώνεται. Οι χώροι πρέπει να ψύχονται και να θερμαίνονται. Οι ανελκυστήρες πρέπει να λειτουργούν συνεχώς. Τα συστήματα πυρασφάλειας πρέπει να είναι έτοιμα κάθε δευτερόλεπτο.

Γι' αυτό στους ουρανοξύστες υπάρχουν ειδικοί τεχνικοί χώροι. Μέσα σε αυτούς μπορούν να βρίσκονται αντλίες νερού, σωληνώσεις, μεγάλοι αεραγωγοί, μονάδες κλιματισμού και εξαερισμού, ηλεκτρολογικοί πίνακες, αυτοματισμοί, συστήματα πυρόσβεσης και εξοπλισμός που ελέγχει τη λειτουργία διαφορετικών τμημάτων του κτιρίου.

Δεν σημαίνει ότι όλα αυτά βρίσκονται υποχρεωτικά στον συγκεκριμένο όροφο του Riviera Tower. Τα δημόσια σχέδια δεν αποκαλύπτουν αναλυτική λίστα του εξοπλισμού του. Δείχνουν όμως κάτι πολύ σημαντικό: το Level 50 χαρακτηρίζεται Mechanical, άρα δεν είναι ένας συνηθισμένος κατοικήσιμος όροφος.

Και η θέση του στην κορυφή δεν είναι τυχαία. Ορισμένα συστήματα εξαερισμού και κλιματισμού λειτουργούν αποτελεσματικότερα όταν βρίσκονται ψηλά, ενώ από εκεί μπορούν να εξυπηρετούν τις ανώτερες ζώνες του κτιρίου. Παράλληλα, σε ουρανοξύστες οι μηχανολογικές εγκαταστάσεις συχνά χωρίζονται σε διαφορετικές ζώνες, ώστε ένα μόνο σύστημα να μη χρειάζεται να εξυπηρετεί ταυτόχρονα ολόκληρο το ύψος του πύργου.

Ο Riviera Tower είναι στην πραγματικότητα ένα μικρό κατακόρυφο τεχνικό οικοσύστημα. Πίσω από τα διαμερίσματα, τις πισίνες, τις βεράντες και τις γυάλινες όψεις υπάρχει ένα τεράστιο δίκτυο από σωλήνες, καλώδια, μηχανές και αισθητήρες που ο επισκέπτης δεν θα δει ποτέ.

Ο «κρυφός» όροφος στην κορυφή είναι ένα κομμάτι αυτής της αόρατης υποδομής.

Και αυτό είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του. Εκεί όπου κάποιος θα φανταζόταν ένα από τα ακριβότερα σπίτια της Αθήνας, σχεδόν 200 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, υπάρχει ένας χώρος που δεν σχεδιάστηκε για ανθρώπους.

Σχεδιάστηκε για να κρατά το ίδιο το κτίριο ζωντανό.