«Μαντράχαλοι» στο γυναικείο μπάσκετ: Το κωμικοτραγικό αδιέξοδο του WNBA
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ειρωνεία από το να βλέπεις αυτούς που θεοποίησαν τον άκριτο «αυτοπροσδιορισμό», τώρα να τρέμουν τον όρο που οι ίδιοι επινόησαν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το ομοσπονδιακό «τσίρκο» του WNBA, δηλαδή το αμερικανικό ΝΒΑ για γυναίκες.
Οι επίσημοι κανονισμοί του WNBA σχετικά με το ζήτημα της συμμετοχής και της ταυτότητας φύλου, δεν διαθέτουν κάποιο ξεκάθαρο πρωτόκολλο επαλήθευσης (όπως ιατρικές εξετάσεις, πιστοποιητικά γεννήσεως ή ορμονικά όρια), αλλά αρκούνται στον γενικό ορισμό ότι «μόνο παίκτριες που είναι γυναίκες είναι επιλέξιμες να αγωνιστούν στο WNBA». Χωρίς όμως να υπάρχει ένας βιολογικός ή νομικός ορισμός για το τι εστί γυναίκα.
Η ομοσπονδία του WNBA τηρεί σιγή ιχθύος μπροστά στον σάλο για την ενδεχόμενη συμμετοχή ανδρών στο πρωτάθλημα, οι οποίοι θα αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες. Από τη μια πλευρά οι ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβιστές θέλουν να μετατρέψουν το γυναικείο πρωτάθλημα σε διεμφυλική παρωδία, με πολλές μπασκετμπολίστριες να στηρίζουν αυτήν την άποψη. Από την άλλη, έχουμε και πολλές παίκτριες του WNBA να τάσσονται υπέρ του αποκλεισμού τρανς παικτών από τις αθλητικές διοργανώσεις των γυναικών.
Στη μέση αυτής της σύγκρουσης η ομοσπονδία του WNBA, η οποία έχει σαφέστατα woke διαθέσεις, αλλά ταυτόχρονα τρέμει το άγρυπνο… μάτι της κυβέρνησης Τραμπ. Η ομοσπονδία γνωρίζει καλά ότι αν δεχτεί έστω έναν τρανς αθλητή στο πρωτάθλημα, θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. Αν μια γυναικεία ομάδα χρησιμοποιήσει το βιολογικό πλεονέκτημα ενός άντρα μπασκετμπολίστα, αναπόφευκτα το ίδιο θα πράξουν και οι άλλες ομάδες για λόγους ανταγωνισμού. Από την άλλη, αν το WNBA αποκηρύξει μια και καλή αυτήν την αγωνιστική παράνοια, θα αντιμετωπίσει τον πέλεκυ του woke καθεστώτος. Έτσι, το αποτέλεσμα είναι να γίνεται χαμός στις ΗΠΑ γι’ αυτό το ζήτημα, αλλά το WNBA να μην τολμά να ψελλίσει μια ξεκάθαρη θέση, εγκλωβισμένο στο δόκανο της ίδιας της woke πολιτικής του.
Έτσι ξεκίνησαν όλα
Το πρώτο μεγάλο «μπαμ» για ενδεχόμενο να δούμε τρανς «γυναίκες» στα αμερικανικά παρκέ, ήρθε με τη δήλωση της Ζουλί Τετάρ (Julie Tétart), ενός άνδρα που αυτοπροσδιορίζεται ως γυναίκα και αγωνίζεται με τη Μονακό στη δεύτερη κατηγορία του γυναικείου πρωταθλήματος μπάσκετ στη Γαλλία.
Εκμεταλλευόμενος τα σωματικά του πλεονεκτήματα έναντι των γυναικών, ο Τετάρ σαρώνει ανενόχλητος τα καλάθια, έχοντας μέσο όρο 21 πόντων και 20 ριμπάουντ ανά αγώνα (για τη σεζόν 2025-26) και έχοντας κερδίσει μια σειρά από βραβεία («παίκτρια» της χρονιάς στην LF2, Αμυντικός της χρονιάς κλπ). Ο Τετάρ είπε ότι έχει ως «παιδικό όνειρο» να αγωνιστεί στο WNBA, δηλώνοντας στο Fox News ότι «αν επικοινωνήσουν μαζί μου, δεν θα πω όχι». Το Fox News ρώτησε το WNBA αν θα ήταν επιλέξιμος για το πρωτάθλημα, αλλά απάντηση δεν ήρθε ποτέ, για τους λόγους που είπαμε παραπάνω.
Η... σφήνα από Καντέρ και Γουάιτ
Το ζήτημα πήρε ακόμα πιο ενδιαφέρουσα τροπή, όταν δύο πρώην παίκτες του NBA δήλωσαν ότι θα κάνουν αίτηση για το draft του WNBA για το 2027, δηλαδή την ετήσια διαδικασία επιλογής νέων αθλητριών από τις ομάδες. Θέλοντας να διαπομπεύσει την αντιαθλητική και υποκριτική στάση του WNBA, o Τούρκος πρώην NΒΑer, Ενές Καντέρ, δήλωσε ότι θα διεκδικήσει μια θέση σε γυναικεία ομάδα, αφού πρώτα αυτοπροσδιοριστεί ως… γυναίκα. «Αν το να δηλώσεις απλώς ποιος είσαι είναι το μόνο που απαιτείται, τότε πληρώ κάθε απαραίτητη προϋπόθεση για να αγωνιστώ στο WNBA», έγραψε ο Τούρκος, τρολάροντας την ομοσπονδία.
Λίγο μετά τη μπλόφα (;) του Καντέρ, ακολούθησε και δεύτερο χτύπημα από τον επίσης πρώην NBAer, Ρόις Γουάιτ, ο οποίος υποστήριξε ότι εσχάτως κι εκείνος… αυτοπροσδιορίζεται ως γυναίκα. «Είμαι τρανσέξουαλ. Είμαι γυναίκα. Προσδιορίζομαι μερικές φορές ως γυναίκα για λόγους που αφορούν το μπάσκετ, το επαγγελματικό μπάσκετ, οπότε θα δηλώσω συμμετοχή και στο draft του WNBA το 2027», σχολίασε σκωπτικά ο Γουάιτ, απειλώντας μάλιστα ότι μπορεί να προχωρήσει σε νομικές ενέργειες αν η διοργάνωση αρνηθεί τη συμμετοχή του.
Έχασαν τον ύπνο τους
Και μόνο στη σκέψη ότι δύο θηρία του NBA (2,08 μέτρα ο Καντέρ – 2,03 μέτρα ο Γουάιτ) θα μπουν στο γυναικείο πρωτάθλημα, έκανε τους διοικητικούς παράγοντες να χάσουν τον ύπνο τους. Όμως όταν ολόκληρο το αφήγημά σου στηρίζεται σε μια κακόγουστη φάρσα, πρέπει να είσαι έτοιμος ότι κάποια στιγμή θα γίνεις εσύ το θύμα της. Με ποιο κριτήριο το WNBA καλοβλέπει το ενδεχόμενο να «υιοθετήσει» έναν μαντράχαλο από τη Γαλλία («τη» Ζουλί Τετάρ με ύψος 1,90) για να βασανίζει γυναίκες στο παρκέ, αλλά καταδικάζει τις… «γυναικείες» ανησυχίες του Καντέρ και του Γουάιτ; Γιατί;
Ακριβώς διότι η έννοια του «αυτοπροσδιορισμού» είναι καθαρά πολιτική και υποκειμενική. Επιτρέπεται να αυτοπροσδιορίζεσαι μόνο αν είσαι οπαδός της woke θρησκείας και είσαι οπαδός της woke θρησκείας μόνο αν ΕΚΕΙΝΟΙ σου επιτρέπουν να αυτοπροσδιορίζεσαι. Ο αυτοπροσδιορισμός είναι κάτι σαν «χρίσμα» για τους «εκλεκτούς».
Αν ένας άντρας δηλώνει γυναίκα για να ταπεινώνει γυναίκες σε κάποιο άθλημα, είναι όλα καλά. Αν ένας άντρας δηλώνει γυναίκα για να καταγγείλει την αδικία που υφίστανται οι γυναίκες από τους τρανς στον αθλητισμό, τότε αυτός ο άντρας είναι «φορέας μίσους». Με λίγα λόγια ο μισογυνισμός είναι αρετή και η προστασία του γυναικείου φύλου είναι ντροπή και αίσχος.
Η αθλητική ένωση παικτριών του WNBA, παράκαμψε την ένοχη σιωπή της ομοσπονδίας και τόνισε τη δέσμευσή της στη «συμπερίληψη» καταδικάζοντας το «μίσος, την κακοποίηση και τη δαιμονοποίηση» των τρανς ατόμων, ενώ υπογράμμισε επίσης πως οι αθλήτριες δεν πρόκειται να επιτρέψουν να χρησιμοποιηθούν ως «πολιτικά πιόνια». Και εδώ ερχόμαστε στα πρώτα λόγια του παρόντος άρθρου.
Αυτοί που πολιτικοποιούν μέχρι και την περούκα ως… τεκμήριο «θηλυκότητας», δηλώνουν τώρα θύματα πολιτικών σκοπιμοτήτων. Αυτοί που ταυτίζουν την παραίσθηση με την πραγματικότητα και το «θέλω» με το «είμαι», διαμαρτύρονται τώρα γιατί αυτή η πλαστή συνθήκη τους γυρίζει μπούμερανγκ. Αυτοί που ξεφτιλίζουν τα γυναικεία αθλήματα, παρουσιάζονται ως υπερασπιστές τους. Δεν μπορούν καν να απαντήσουν στο ερώτημα «τι είναι γυναίκα», κι όμως φρενιάζουν με όσους τους θυμίζουν τι ΔΕΝ είναι.
Περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε πώς αυτό το καθεστώς θα γλιτώσει από την ίδιο του τον ιδεολογικό βάλτο. Θα διαλύσει το γυναικείο μπάσκετ ή θα αυτοακυρωθεί; Η πόρτα του φρενοκομείου δεν είναι μόνο έξοδος, αλλά εφόσον μένει ανοιχτή, είναι και είσοδος. Οι γνωστικοί μπορούν να εισέλθουν για να δηλώσουν συμμετοχή στο ίδρυμα, μήπως και βρεθεί αυτή η άγνωστη διαχωριστική γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και φρενοβλάβειας…
